Besparen: No buy & tevredenheid voor het voorjaar.

De afgelopen maanden ging het hard met onze fondsen. Brillen, badkamers, winterschoenen, weer grotere kleding voor drie van de kinderen…. Pfuu!

Maart is een maand waarin ik vaak, geholpen door meer licht en een ontluikend gevoel van voorjaar, zin krijg om dingen te veranderen.

Fantasy-self op hol

Soms geef ik daar aan toe, soms niet. Dit jaar niet. Ik heb niets nodig en ik weet dat als ik dingen zou kopen, ik er spijt van zou krijgen.

Ik zag allerlei leuke dingen: mooi servies, prachtig William Morris behang, veelbelovende kleding, een vloerkleed met een enorme bloem dat ik vorig jaar ook al eens in mijn winkelwagentje gooide, zonder het te kopen. Mijn fantasy-self werd helemaal gelukkig bij het vooruitzicht die dingen aan te schaffen.

Ja, de man die zei ‘have nothing in your houses you do not know to be useful or find to be beautiful’ maakte mooie behangetjes. Erg in trek bij de rijke mensen waar hij als socialist nu juist weinig mee op had. Hij haatte hoe het kapitalisme de natuur en vakmanschap vernietigde. Goed, ander verhaal maar wel iets dat ik in mijn hoofd houd als ik weer eens iets denk te willen.

En uiteindelijk wordt alles gewoon een van de vele dingen

Ik weet inmiddels ook, deze dingen vind ik nu leuk maar na een tijdje, als ze al ‘overleven’, zijn het gewoon dingen, zoals elk ander ding. Dingen die gewassen, gepoetst, gestoft, gestofzuigd en anderszins onderhouden moeten worden, wat me irriteert in plaats van plezier geeft. Dingen die me echt niet gelukkig maken, ook al beloven ze dat ze mijn garderobe, serviesgoed, linnenkast of interieur eindelijk compleet maken.

Dat is het altijd hè? Koop dit, dan is het compleet. Dan heb je de gladde huid, het gesofisticeerde interieur, de perfect gedekte tafel, de complete garderobe, de perfecte schoenencollectie, geen strubbelingen meer in het huishouden… Daarna is er niets meer te willen…. en herhaal.

De simpelste manier om je leven simpel te houden is geen nieuwe spullen naar binnen brengen. Driekwart van je hebben en houwen naar de kringloop brengen is niet moeilijk. Althans, ik had er weinig moeite mee. Wat lastiger is in mijn beleving, nog steeds na zo veel jaar minimalisme, is al die leuke mooie dingen die in het voorjaar mijn naam roepen, laten voor wat ze zijn. Ze zien voor wat te zijn: loze beloften, spullen die ik niet nodig heb, nutteloze objecten die mijn leven en het milieu rommelig maken.

Kopen en declutteren en kopen en declutteren en kopen….

Ik wil niet vast zitten in een eeuwige cyclus van kopen en afdanken. Als ik zou weten dat ik heel veel plezier zou beleven aan deze dingen, zou ik het mezelf toestaan. Ik weet echter dat er daarna weer iets is en dan weer en dan weer. Dat als ik mezelf niet stop, die cyclus niet stopt.

Want donkergrijs keramiek servies is ook mooi, net als paars beddengoed en waxinelichtglazen met hertmotief en een vintage tapijt met vervaagde kleuren en behang met een barokprintje en King Louie- en Blutgeschwisterjurken en en en…. en toen was de bankrekening leeg.

Ik heb alles al dat ik graag wilde

Alle dingen die ik nu heb, wilde ik ooit heel graag. Ik ben blij met alle dingen die ik heb.

In plaats van dingen aanschaffen en dingen willen, doe ik andere dingen:

• Niets kopen. Ja, een no buy maart. Heerlijk! Ik heb alleen geen sokken meer, dat is het enige dat ik aan moet schaffen.
• Al de financiën nagaan. Heb ik geen abonnement dat stiekem nog loopt? (jawel, verdraaid! gelukkig check ik het regelmatig) of bedragen die onterecht zijn afgeschreven? (jawel, maar de internetaanbieder ging het verrekenen met toekomstige facturen. lekker duidelijk weer)
• Ontrommelen. Dingen die een jaar geleden logisch leken om te bewaren kunnen nu overbodig zijn geworden. Oude mokken waarin stekjes zijn opgekweekt, losse delen van een boekenserie waarin niemand echt interesse heeft, een trui die ik te hobbezak vind maar waar mijn dochter dol op is, de (2e hands) gevoerde Dr. Martens die ik zelden draag omdat ik ze klospoot vind voor wandelingen, de ovenwanten die we gratis kregen maar altijd vergeten te gebruiken en onuitwasbaar vies geworden zijn van de keren dat we dat niet vergaten
• Opruimen. Met de sneeuw bleef er veel liggen. Kartonnen dozen te groot voor de kliko of een zak bouwpuin breng ik normaal langs de stort maar bleven nu liggen. Kleding en boeken voor de kringloop hoopten op in de gang. De sneeuw is nog lang niet weg maar wel rap aan het smelten en dat maakt spullen naar de juiste plek brengen, een stuk makkelijker.
• Organiseren. Alles op de juiste plek. Kijken wat weg kan, wat ik op minder ruimte kwijt kan zonder te proppen.
• Lezen op mijn ereader. De jongste leest nu op mijn kindle, ik lees op mijn telefoon. De verleiding is, als ik even tussen twee boeken in ben, om op pinterest te kijken, of iets op te zoeken terwijl ik lees. We gaan wel naar de bieb voor haar en ik neem mijn e-reader terug. De meeste van bovengenoemde gekkigheid, verzin ik echt niet zelf. Know thy enemy! :D
• Meubels verschuiven. Twee vakkenkasten konden naar de kinderen omdat het gereedschap dat daarin lag terug naar de kelder kon. Meer ruimte. Maakt me minstens zo blij als nieuwe spullen.
• Schoonmaken. Hoe fijn is het om alles weer leeg en fris te hebben en dan vervolgens een bloempot uit de sneeuw te graven en die te vullen met viooltjes ofzo, voor naast de deur. Narcisbolletjes op tafel. Ja, die vallen onder de essentiële zaken die ik kan kopen tijdens een no buy 😉
• Zaadjes zaaien. Ik heb inmiddels een beste hoeveelheid plantjes gezaaid voor in mijn prachtige kas. Nu is het zaak om ze hopelijk aan het einde van de maand, tot kleine plantjes te hebben opgekweekt.

Waarderen wat ik heb en een ‘frugal’ leven is ook wat ik echt wil. Ik houd van het idee spullen tot op de draad verslijten. Van dingen opmaken. Van dingen zelf doen. Van ver weg blijven bij winkelcentra en zelfs de kringloop. Van een paar duizend NOK over hebben aan het einde van de maand. Van projectjes (diamond painting) afmaken.

In plaats van ach en wee, ik mag dit en dat niet, zie ik mijn weigering om dingen te kopen of perfect goede dingen te vervangen als een protest tegen de overconsumptie en de manier waarop we worden bespeeld en uitgeknepen. Geen kredietverstrekker, meubelverkoper, reizenaanbieder, fast fashion maker of rommeltjesverkoper die iets aan me verdient.