Het is lang geleden dat ik iets schreef maar ik heb dan ook erg weinig te vertellen. Het sneeuwt en sneeuwt en sneeuwt.
Van de week waagde ik een poging tot het inslaan van kattenvoer, handschoenen voor de kinderen en ijzerpillen bij het winkelcentrum maar onderaan de oprit lag ik opeens naar de lucht te kijken met een pijnlijk stuitje tot gevolg en toen ik op de rotonde -de sneeuwschuiver was in geen velden of wegen te bekennen- wel erg letterlijk rechtdoor ging en het traction contol lampje iets te vaak oplichtte, besloot ik maar weer huiswaarts te keren en dankbaar te zijn voor netthandel.
Deze winter is laaang. En donker. En koud. Althans, de tweede helft is koud, de eerste helft was donkerder maar bovengemiddeld warm; de kinderen kwamen begin december nog met een rups die ze op het fietspad vonden, wat ermee moest. We hebben hem onder de bladeren gezet die ik had opgeveegd van het balkon in de hoop dat hij of zij de weg vindt naar de warmste plek.
Hooggeëerd bezoek
De voerautomaten worden beter bezocht dan ooit. We hebben enthousiast freeloadende spechten, eksters, merels, kuifmeesjes, matkoppen, zwarte meesjes, goudvinken, heel veel pimpel- en koolmezen en een paar eekhoorns.
Misschien zijn er nog meer soorten maar een groot deel van het voer hangt onder het balkon waar ik ze niet kan zien maar waar het niet ondersneeuwt en waar ze beschutting hebben tegen roofvogels en de ergste kou.
Routines en de wind eronder
Mijn zin in Dingen Doen was ook een beetje ingezakt. Ik ben wel in huis bezig geweest -keukenkastjes waren nog nooit zo schoon- en hield een lange mailwisseling met een vriend van vroeger. Wat we eten bleef een verrassing tot ik daadwerkelijk moet gaan koken. We deden langzaamaan in januari, wat fijn was na alle stof en zooi van de verbouwing van de badkamer in december en december in het algemeen. De badkamer wacht nog op de nalevering van een pakje tegels en goede zin onzerzijds om de laatste voegen en losse eindjes af te werken.
Maar nu… heb ik toch wel zin om mijn gewone leven weer op te pakken. Mijn goede energie keert terug. Ik heb zin om me te verdiepen in de dingen die mijn interesse hebben, om projectjes af te maken, om weer strikt te zijn met boodschappen en planningen en routines, wat plantjes voor te zaaien voor warmere tijden en voorzien van brodder (banden ijzeren pinnetjes, een soort spijkerbanden voor onder je schoenen) mijn wandelroutine weer op te pakken want ik merk dat mijn lijf en mijn hoofd mijn wekelijkse 25 tot 30 kilometer missen.
Goed, dat betekent dat de kinderen vandaag zoals eerder gebruikelijk allemaal netjes hun kamer stoffen, stofzuigen en opruimen en hun was zelf opvouwen, dat ik een uurtje de tijd maak om wat maaltijden voor te bereiden met wat ik nog heb, dat ik straks eens een boodschappenbriefje en menuplan maak voor de komende week zodat we wat minder voor wat last minute boodschappen naar de buurtsuper hoeven en dat gewoon, het leven na een welverdiende winterrust weer zijn normale loop krijgt. Ik heb daar echt enorm veel zin in!
Eenvoudig & Minimalistisch Leven 
Hoooo, dat ziet er wel heel ernstig uit, die parkeerplek! Hopelijk is de pijn in je stuit inmiddels gezakt, vervelend om juist daar op terecht te komen bij een val. Maar al dat leven in de tuin… dat is toch een beetje genieten. Zelfs eekhoorns! Die hebben we hier niet….
LikeGeliked door 1 persoon
Altijd hier in de winter, duurt ook maanden voor het echt weg is. En het blijft nog wel even echt goed koud en er komt nog een halve meter sneeuw bij geloof ik.
Ja, het leven hier in de tuin is prachtig. Pasgeleden zag ik een eekhoorn de kas in rennen. Weet niet of ze dat vaker doen maar ik vond het slim!
LikeGeliked door 1 persoon
Wat is het toch koud bij jullie! Kun je mooi een icemanoefening doen ;-). Nee, hoor, hoeft niet, maar ik heb het laatst zelf gedaan en het beviel me goed. Maakt toch je lichaam wakker. Er kwam nog een boek voorbij: Chris Ryan, “Civilized to death”. Doet me aan jouw blogs denken.
LikeLike
Oh dat boek is echt heel tof ja. Weer eens wat anders dan ‘het leven was kort, ellendig en vol ontberingen’ dat mensen meestal blaten als ze horen hoe de mensheid 95% van de tijd dat ze bestaat, leefde. Hij heeft of in elk geval had ook een podcast en een aangename rustige stem om naar te luisteren.
Oh, jij bikkel met je ijsbad! IJsbaden heb ik een winter gedaan, letterlijk tussen de ijsschotsen. Bijna elke dag. Daarna nog regelmatig toen we aan zee woonden. Nu nooit meer maar ik weet dat ik het kan en uit onze bron buiten komt ook ijskoud water (dat komt bij ons uit de kraan, geen gemeentelijke watervoorziening hier) als ik die behoefte voel 😀
LikeLike
Jij bent pas een bikkel! Dat je dat een jaar lang hebt gedaan?!! Knap hoor. Nu moet ik zeggen, dat mijn lichaam nu pas aan het ontwaken is (ik ben van jouw leeftijd). Na het een levenlang ernstig koud te hebben gehad, had ik echt een angst voor kou. Vorig jaar is er coeliakie ontdekt en sindsdien heb ik mijn jodium op orde. Wow! Mijn kachel is aan! En hoe! Heerlijk. Dus probeer ik nu steeds meer dingen uit, buiten mijn comfortzone, zoals ijsbaden. Maar Noorwegen zal het voor mij nooit worden. Emigreren wel. Nieuw Zeeland of zo. Eigen bron.
LikeGeliked door 1 persoon
Zo fijn dat je hebt gevonden wat het euvel was! Toch raar hoe we ook worden geacht om maar met dingen te leven die meestal gewoon een logische oorzaak hebben.
Zat vroeger ook met mijn rug tegen de kachel die zo hoog stond dat het pijn deed terwijl ik nog steeds ijskoud voelde. Zo vervelend!
Nieuw Zeeland lijkt me ook wel wat. Ik heb er wel eens naar gekeken. Net Noorwegen maar dan met een beter klimaat. Aantrekkelijk!
LikeLike
Prachtige plaatjes😍. Lijkt me zo fijn die echte 4 seizoenen. Het laat je verstillen in zo’n witte sneeuw wereld en dat is goed toch💪🏻liefs uit een geen vis noch vlees , peper zout klimaatje, gris en net te warm voor schaatsen op de sloot. Hopelijk gaat het met je stuitje.😘
LikeLike
Dank je. Ja, dat eeuwige grijs in Nederland gaat ook vervelen. Sterkte ermee, niet heel lang tot de sneeuwklokjes en zingende merels bij jullie!
LikeGeliked door 1 persoon
Ze kwamen al voor de kerst op de sneeuwklokjes , raar toch? Ja, eeuwig grijs verveelt zeker. Maar we mogen niet klagen, het is tenminste koud en het heeft gesneeuwd laatst.💪🏻🥶
LikeGeliked door 1 persoon
Sneeuwklokjes voor de sneeuw is wel apart.
Maar het laatste jaar in Nederland, had ik een Spaanse margriet die gewoon heel de winter overbleef en verhoutte en heel vroeg in de lente alweer begon te bloeien.
LikeLike