Minimalistisch leven tip #27: doe het hoognodige

En doe het consequent.

Ik ben van mening dat als je omgeving kalm is en je routines in orde zijn, je meer gedoe kan hebben in je leven dan wanneer de afwas hoog opgestapeld ligt in de gootsteen, de was overal ligt behalve in een wasmand of opgevouwen in de kast en je eettafel bedolven ligt onder oude folders, blauwe enveloppen en briefjes van school die je vorige week had moeten inleveren.

Ochtendroutines zijn natuurlijk de zoveelste hype en echt, hoe realistisch is het dat je een kwartier gaat gymen, dan mediteren, dan een groene smoothie drinkt en vervolgens met een matcha erbij in je dankbaarheidsdagboek schrijft. Haha. Nee. Ik begin mijn ochtend rustig met twee of drie koppen decaf, mijn notitieboek, vulpen en stilte.

Maar echt, een routine waarbij je gewoon sh’t doet, is goud. Je hoeft dan de rest van de dag, niet meer te denken aan al die kleinigheden.

Sommige dingen zijn ingrijpend in het dagelijks leven (zieke kinderen, een verbouwing, hulpbehoevende ouders) maar hoe vervelend is het als dan ook nog de bedden niet zijn opgemaakt, mensen vragen om schone t-shirts die er niet zijn, de tafel niet wordt afgeruimd en je ’s avonds wegens gebrek aan planning een vette vieze bezorgpizza moet bestellen?

Daarom heb ik een vrij solide (rigide?) ochtendroutine. Het kost me, afhankelijk van mijn bui en andere omstandigheden ergens tussen een kwartier en een half uurtje. Wat ik doe:

• Opruimen. Als er nog boeken, afstandsbedieningen, plaids, kopjes of andere dingen slingeren ruim ik die direct op. Doekje over de salontafel.
• De was. Een nieuwe in de machine of ophangen / opvouwen wat schoon is. Ik leg heb boven vier manden, de kinderen leggen hun spullen in de kast
• De keuken netjes maken: aanrecht schoon, koffieapparaat en fluitketel afdoen. De kinderen maken hun eigen ontbijt en lunch en het is de bedoeling dat ze alles achter zich opruimen, wat steeds beter gaat
• Bedden opmaken. Een opgemaakt bed is zo veel uitnodigender en rustiger aan het oog dan omgewoelde lappen. De kinderen doen hun bedden steeds vaker -en netter- zelf
• Doekje over wasbak en toiletten
• Luchten, al is het min twintig
• Wat ik tegenkom aan was en rommel verzamel ik in een wasmand en ik breng het naar de juiste plek. Een stuk of drie stapelbare wasmanden helpen om alles
• Stofzuigen of robot aanzetten
• Iets verzinnen voor het avondeten, of op zijn minst checken of ik genoeg heb om iets eetbaars mee te maken als het zo ver is.

Deze dingen zijn de minimale dingen die ik moet doen om te zorgen dat het netjes is en eigenlijk heel de dag ook wel min of meer blijft.

Ik begin als de jongste twee uit bed komen en ben vaak klaar tegen de tijd dat ze naar school gaan en dan heb ik ook nog even bij ze gezeten als ze aan het eten zijn.

Het geeft me zo veel!

Een opgeruimd en fris huis, meteen aan het begin van de dag.
Helderheid in mijn hoofd.
Het gevoel wat gedaan te hebben. Een goed gevoel.
Motivatie voor andere dingen die ik moet doen.
Makkelijker kunnen improviseren.
Minder kans om de rest van de dag te verlummelen.

Heb je wel eens gemerkt dat als je ’s ochtends dingen uitstelt, je de rest van de dag weinig meer gedaan krijgt en er echt heel veel voor nodig is om jezelf aan de gang te krijgen? Ik wel, dus ik houd me altijd aan mijn routine.

Als ik klaar ben met wat ik moet doen, schrijf ik soms een stukje, of een berichtje aan iemand en daarna ga ik, als het weer het toelaat, wandelen. Ik weet vrij zeker dat ik zonder die ochtendroutine, niet zou gaan wandelen. Want… nog zo veel te doen in huis!

Het is helemaal niet veel. Het is meestal niet veel. Het lijkt veel maar met de goede energie van de opkomende zon, is alles zo gedaan. En… als de kleren schoon zijn, de rommel onder controle is, de keuken en toiletten fris zijn en er een plan is voor het avondeten, is toch het allerbelangrijkste gewoon gedaan? De rest kan, als het moet, prima wachten.

Na twee dagen heel veel sneeuw verplaatsen (er viel een halve meter) is dit vandaag mijn uitzicht. Ik kan niet wachten om naar buiten te gaan voor de lol in plaats van om randen keiharde sneeuw van de sneeuwschuiver weg te hakken -zodat we met de auto de weg op kunnen- dus doei!