Minimalistisch leven tip 18: leer repareren

Nieuw kopen is vaak goedkoper dan een onderdeel kopen. Zo frustrerend. En waar vroeger een artikel kwam met wat reserveonderdelen zodat de koper het artikel indien nodig zelf kon repareren, zit de meeste electronica nu helemaal dichtgelast, gelijmd, geplakt en gesmolten. The Shopping Conspiracy is een best boeiende documentaire op Netflix die daarover gaat.

De hoeveelheid afval die bedrijven als Apple, Samsung en wel, alle grote -en kleine- producenten van bovengenoemde spullen creëren is misselijkmakend. En niet alleen afval achteraf, denk ook aan alle (conflict)grondstoffen die gemijnd moeten worden waar enorme hoeveelheden grond en steen voor moeten worden afgegraven (het zijn zeldzame metalen) en de chemicaliën die hiervoor worden gebruikt.

Er zijn meerdere telefoons die repareerbaar zijn. Er is genoeg electronica die te repareren is, zeker als je niet de goedkoopste optie koopt. In een eerdere post noemde ik Henry the Hoover (Numatic), buizenversterker, Moccamaster koffiezetapparaat en Dualit broodrooster. Allemaal zelf te fixen.

Ik moet bekennen dat ik hiervoor altijd de man aankijk, hij heeft engelengeduld en wel, iets meer technisch inzicht dan ik. Hij kan nagenoeg alles repareren, echt ongelofelijk.

Voor de mensen die ook niet technisch onderlegd zijn, zijn er repaircafés. En bij gebrek daaraan, een berichtje op de lokale ruilpagina kan je misschien een handyman (m/v) in de buurt opleveren. Kringloopwinkels hebben soms ook dagen waarop mensen hun spulletjes kunnen laten repareren door vrijwilligers (ik vind dat zo geweldig eigenlijk).

Ik repareer niet elk kapot kledingstuk. Dunne sokken, jeggings of gewoon versleten textiel daar kan ik niets mee. Wollen sokken en truien, (boodschappen)tassen, leggings, spijkerbroeken en wel. Online zijn zo veel filmpjes te vinden over hoe je een gat repareert in je favoriete vestje, een nieuwe knie op een spijkerbroek zet, een sok stopt enzovoort en echt, als ik het kan kan iedereen het (en ik kan niet haken of breien, ik ben echt een handwerkkneus verder)

Voor mij gaat minimalistisch leven niet over witte muren en alles esthetisch en sereen maar over zo min mogelijk consumeren en nodig hebben. Ik heb meer waardering voor mijn spullen als ik ze netjes houd en zeker als ze gerepareerd zijn, om een of andere reden. Dat je spullen zo veel voor je betekenen dat je ze niet zo maar weg flikkert maar moeite doet om ze zo lang mogelijk in je leven te houden, zelfs als een ander exemplaar kopen een meer ‘economische’ oplossing is.

De vraag is wat voor wereld je wil. Ik was zelf ook vrij makkelijk met zulke dingen dus ik moest mezelf ook wel een beetje dwingen om anders te denken maar als ik denk wat er gebeurt als heel de wereld denkt zoals ik (lekker makkelijk) besef ik hoe belangrijk het is om niet toe te voegen aan de gigantische berg afval.

Ik wil geen wereld waarin Apple & co ons spullen verkopen die geprogrammeerd zijn om binnen een paar jaar kapot te gaan. Waar we onze oude el-spulletjes naar derdewereldlanden sturen waar ze er helemaal niets mee kunnen, anders dan verbranden of met gevaar voor eigen gezondheid ontmantelen en de rest dumpen. Ik wil geen berg textielafval van ons rijke westerlingen die je vanuit de ruimte kan zien. Ik wil geen dieren die sterven wegens ons afval.

Afgedankt textiel gaat bij ons in de bak met poetslappen. Nog een reden om geen polyester kleding te kopen, dat poetst voor geen meter. Kleding en schoenen die nog draagbaar zijn, breng ik doorgaans naar de kringloop en heel soms in de container met kleding die naar Noorse kringloopwinkels gaat maar liever rechtstreeks naar de kringloop want veel kleding ingezameld via recyclingprogramma’s komt alsnog terecht in Chili of Angola of weet ik het waar.

Soms ontkomen we er niet aan een oud stuk electronica naar de stort te brengen maar dat is nog een reden om het huishouden redelijk simpel en analoog te houden. Hoe minder we hebben, hoe minder we hoeven te vervangen. Hoe minder afhankelijk we zijn van tech, des te minder grondstoffen hoeven er voor ons te worden onttrokken. Des te minder we weggooien.