Minimalistisch leven tip #4: versimpel je tas

Er was een tijd dat van alles met me meesjouwde. Ik had een rugzakje dat ook een Undetectable Extension Charm leek te zijn ondergaan, net als het tasje van Hermione Granger in Harry Potter. Wat er allemaal in paste! De man heeft het er nu nog af en toe over.

Al heel lang draag ik zo min mogelijk met me mee. Ook toen de kinderen klein waren. In de auto lag meestal een set schone kleren en in mijn tas had ik een luier en doekjes maar het idee van een luiertas heb ik nooit zo begrepen. Hoeveel stel-dats moet je meeslepen met een baby?

Ik neem nooit meer mee dan nodig:

• Telefoon (niet altijd)
• Opvouwbare boodschappentas
• Autosleutels (als ik met de auto ga)
• Portemonnee (met rijbewijs en bankpas en cash)
• Waterfles (als ik langer weg ga, anders drink ik thuis een glas water)
• Soms een lippenstift, hangt af van waar ik heen ga

Wat ik niet meeneem:

• Huissleutels: we doen de deur nooit op slot
• Oordopjes of headset (al is het maar omdat ik bang ben en publique mee te gaan zingen)
• Snoep of kauwgum
• Horloge
• Tampons (ik gebruik een cup)
• Telefoonladers
• Haarborstels: ik doe mijn haar thuis in een staart
• Laders: ik laad elke ochtend mijn telefoon op en die gaat nooit leeg
• Cosmetica, anders dan bovengenoemde lippenstift
• Eigenlijk alles wat ik niet wel meeneem

Ik hoef niet onderweg mijn make-up bij te werken, mijn haar te doen, een kanten kleedje te knippen, een boek te schrijven, mijn telefoon te laden, van ondergoed of schoenen te wisselen, ergens een steekje aan te zetten, of iets vast te maken met een veiligheidsspeld. Dat kan allemaal wachten.

Zodra ik thuis kom, haal ik bonnetjes en verpakkingen uit mijn tas. Als het nodig is, maak ik een foto van een bon en mail die naar mezelf voor in het mapje met garantiebewijzen. Ik klop hem uit en hang hem weer aan de kapstok.

Ruim de rommel op!

Het is niet goed voor je als je je, op zoek naar je lippenstift, een weg moet graven door proefmonsters, snoeppapiertjes, een folder van een politieke partij, gebruikte servetjes, half aangebroken pakjes kauwgom, drie vies geworden lippenbalsems, vettige elastiekjes, vijf boodschappenbriefjes, een ons kassabonnen, kapotte sleutelhangers, een schoenzool , een recept voor medicijnen die je vijf weken geleden had moeten halen en Joost mag weten wat er allemaal op de bodem ligt. Doe het weg!

Een overzichtelijke tas maakt je dag gewoon echt veel beter.

Minimalistische portemonnee

Wat betreft die minimalistische portemonnees: je kan er een berg geld aan uitgeven, of je kan simpelweg de overbodige zooi uit je huidige portemonnee halen. Bewaak je privacy en peace of mind en doe je klantenkaarten weg, laat pasjes thuis die je niet nodig hebt en stop foto’s in een lijstje. Verzamel kleine muntjes in een pot en lever die in bij de bank als deze vol is (kan dat nog in Nederland?)

Neem de sleutels mee die je nodig hebt en laat de rest thuis. Bevestig ze eventueel aan een haakje in je tas zodat je ze niet kwijt kan raken. Sleutels verliezen is stressvol, zeker als je meteen al je sleutels (inclusief die van je buren, je werk en de motorclub) kwijt bent dan.

Boodschappentassen

Ik heb een flinke hoeveelheid opvouwbare boodschappentassen. Ja, een linnen of rieten exemplaar is mooier maar met zes mensen en vier katten doe ik nogal veel boodschappen en dan prefereer ik wasbaarheid, lichtheid, een flink volume en opvouwbaarheid boven esthetiek.

Leef lichter

Je hebt bijna niets nodig die paar uurtjes dat je weg bent. Je hoeft niet overal op voorbereid te zijn. Het is in mijn ogen minder vervelend om een enkele keer iets niet te hebben dan constant een zware last te dragen, letterlijk en figuurlijk. ‘Mijn hele leven zit in mijn tas’ zeggen mensen en dan denk ik: haal het er dan uit! Maak jezelf niet zo kwetsbaar, ook.

Natuurlijk is het persoonlijk wat je meeneemt. Misschien kan je niet zonder lenzenvloeistof of epi-pen of muziek op je hoofd. Het leven is echter makkelijker als je gewoon meeneemt waar je niet zonder kan, in plaats van alles bij je te dragen waarvan je denkt het eventueel nodig te kunnen hebben.