Tag: huishouden

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #27: doe het hoognodige

En doe het consequent.

Ik ben van mening dat als je omgeving kalm is en je routines in orde zijn, je meer gedoe kan hebben in je leven dan wanneer de afwas hoog opgestapeld ligt in de gootsteen, de was overal ligt behalve in een wasmand of opgevouwen in de kast en je eettafel bedolven ligt onder oude folders, blauwe enveloppen en briefjes van school die je vorige week had moeten inleveren.

Ochtendroutines zijn natuurlijk de zoveelste hype en echt, hoe realistisch is het dat je een kwartier gaat gymen, dan mediteren, dan een groene smoothie drinkt en vervolgens met een matcha erbij in je dankbaarheidsdagboek schrijft. Haha. Nee. Ik begin mijn ochtend rustig met twee of drie koppen decaf, mijn notitieboek, vulpen en stilte.

Maar echt, een routine waarbij je gewoon sh’t doet, is goud. Je hoeft dan de rest van de dag, niet meer te denken aan al die kleinigheden.

Sommige dingen zijn ingrijpend in het dagelijks leven (zieke kinderen, een verbouwing, hulpbehoevende ouders) maar hoe vervelend is het als dan ook nog de bedden niet zijn opgemaakt, mensen vragen om schone t-shirts die er niet zijn, de tafel niet wordt afgeruimd en je ’s avonds wegens gebrek aan planning een vette vieze bezorgpizza moet bestellen?

Daarom heb ik een vrij solide (rigide?) ochtendroutine. Het kost me, afhankelijk van mijn bui en andere omstandigheden ergens tussen een kwartier en een half uurtje. Wat ik doe:

  • Opruimen. Als er nog boeken, afstandsbedieningen, plaids, kopjes of andere dingen slingeren ruim ik die direct op. Doekje over de salontafel.
  • De was. Een nieuwe in de machine of ophangen / opvouwen wat schoon is. Ik leg heb boven vier manden, de kinderen leggen hun spullen in de kast
  • De keuken netjes maken: aanrecht schoon, koffieapparaat en fluitketel afdoen. De kinderen maken hun eigen ontbijt en lunch en het is de bedoeling dat ze alles achter zich opruimen, wat steeds beter gaat
  • Bedden opmaken. Een opgemaakt bed is zo veel uitnodigender en rustiger aan het oog dan omgewoelde lappen. De kinderen doen hun bedden steeds vaker -en netter- zelf
  • Doekje over wasbak en toiletten
  • Luchten, al is het min twintig
  • Wat ik tegenkom aan was en rommel verzamel ik in een wasmand en ik breng het naar de juiste plek. Een stuk of drie stapelbare wasmanden helpen om alles
  • Stofzuigen of robot aanzetten
  • Iets verzinnen voor het avondeten, of op zijn minst checken of ik genoeg heb om iets eetbaars mee te maken als het zo ver is.

Deze dingen zijn de minimale dingen die ik moet doen om te zorgen dat het netjes is en eigenlijk heel de dag ook wel min of meer blijft.

Ik begin als de jongste twee uit bed komen en ben vaak klaar tegen de tijd dat ze naar school gaan en dan heb ik ook nog even bij ze gezeten als ze aan het eten zijn.

Het geeft me zo veel!

Een opgeruimd en fris huis, meteen aan het begin van de dag.
Helderheid in mijn hoofd.
Het gevoel wat gedaan te hebben. Een goed gevoel.
Motivatie voor andere dingen die ik moet doen.
Makkelijker kunnen improviseren.
Minder kans om de rest van de dag te verlummelen.

Heb je wel eens gemerkt dat als je ’s ochtends dingen uitstelt, je de rest van de dag weinig meer gedaan krijgt en er echt heel veel voor nodig is om jezelf aan de gang te krijgen? Ik wel, dus ik houd me altijd aan mijn routine.

Als ik klaar ben met wat ik moet doen, schrijf ik soms een stukje, of een berichtje aan iemand en daarna ga ik, als het weer het toelaat, wandelen. Ik weet vrij zeker dat ik zonder die ochtendroutine, niet zou gaan wandelen. Want… nog zo veel te doen in huis!

Het is helemaal niet veel. Het is meestal niet veel. Het lijkt veel maar met de goede energie van de opkomende zon, is alles zo gedaan. En… als de kleren schoon zijn, de rommel onder controle is, de keuken en toiletten fris zijn en er een plan is voor het avondeten, is toch het allerbelangrijkste gewoon gedaan? De rest kan, als het moet, prima wachten.

Na twee dagen heel veel sneeuw verplaatsen (er viel een halve meter) is dit vandaag mijn uitzicht. Ik kan niet wachten om naar buiten te gaan voor de lol in plaats van om randen keiharde sneeuw van de sneeuwschuiver weg te hakken -zodat we met de auto de weg op kunnen- dus doei!

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #23: behoud de poëzie

In een boek van Leonard Koren over Wabi Sabi las ik de quote ‘pare down to the essence but don’t remove the poetry‘.

Op weg naar een simpeler leven heb ik wel eens gedagdroomd over gewoon helemaal volledig opnieuw beginnen. Alles achter ons laten en beginnen ‘from scratch’. Natuurlijk was dat niet mogelijk. Of wenselijk. Of een serieuze optie. Gelukkig kunnen we aan dingen denken zonder ze daadwerkelijk uit te willen hebben of uitvoeren.

Mede door wat we zien op internet en vooral sociale media, hebben we een heel verkeerd beeld gekregen van hoe onze huizen en onze levens die zich daarin afspelen eruit zien. Altijd lege oppervlakken, opgeruimde keukens en nooit ontsporende kledingkasten, schoenenkasten of collecties zijn een illusie, zeker als we ons huis met meerdere mensen delen en alles in matchend greige want stel je voor dat je iets hebt dat je aanspreekt zonder de goedkeuring van het algoritme.

Maar… in een gestyled perfect plaatje voor de buitenwereld is ook geen poëzie. Daarin is gestylede maar niet houdbare ‘perfectie’. De poëzie zit in de chaos en de gekke dingen die niet in het perfecte plaatje passen. De dingen die we meestal niet delen op sociale media. Of waar dan ook.

niet esthetisch verantwoord peperkoekhuisjes bouwen en versieren

De dingen waaraan mensen zien dat er daadwerkelijk mensen in een huis wonen, en wat die mensen dan graag doen en belangrijk en mooi vinden.

In een schattig kerststukje in een goud potje bestrooid met glitter, gemaakt op de juleverksted (kerstwerkplaats) bij de tante van een klasgenootje. In het bakje met babykleertjes achter in de klerenkast dat je soms pakt en bekijkt. In niet matchende bekers voor warme chocolademelk. In tekeningen op de ramen. In de deken die oma haakte, tien jaar geleden toen de jongste geboren werd. De geur van een stoofpot of een cake in de oven. Een verlaten stilleven van Sylvanian Families en hun huisraad waar de halve dag mee is gespeeld en niet opgeruimd. Een kat die in de vensterbank ligt te zonnen. En verharen. Een flakkerend vlammetje van een kaars. Aangebrande karamel op tafel -en in de lamp- na het versieren van peperkoekhuisjes. De foto’s boven het bed van DL3 die ze zelf heeft opgehangen. Zelfgemaakte versieringen in de kerstboom. Altijd te veel jassen aan de kapstok en schoenen op de mat. De kerstman met zijn uitschuifbenen die het hele jaar door het huis zwerft omdat het zielig is hem op zolder te zetten. De vlek op de muur van toen een kind daar inkt morste. Het kitscherige schilderijtje in de gang dat altijd een (mentale) glimlach opwekt bij het binnenkomen. De nergens bij passende maar vrolijke schaaltjes voor liflafjes. Legopoppetjes in plantenbakken. Ramen met vingerafdrukjes aan de onderkant. De kwakkelende plant die je terug tot leven probeert te brengen. De babyfoto’s bij vriendin L van de inmiddels volwassen kinderen op het toilet, die daar al 15 jaar hangen (de kiekjes, niet de kindjes). Pantoffels met een gat. Een familie katten van klei die staat te drogen op de kachel. Een bak met random lectuur waarvan je hoopt dat het interesse opwekt bij huisgenoten. De uitvergrote foto van de mooiste zonsondergang ooit tijdens die heerlijke vakantie. De pot met muntgeld waarvan je in de zomer een dagje weg financiert.

Enfin, dat idee dus.

De dingen die de online wereld probeert weg te poetsen. En ja, ik houd ervan als de spullen in kastjes staan, als oppervlakken leeg zijn, als de kerstboom weer naar zolder is, als alles schoon en fris is enzovoort maar ik weet ook dat het juist die dingen zijn, die ik niet zou willen missen.

De dingen die aangeven dat we hier leven en dingen doen en onszelf kunnen zijn.

De poëzie, als je het zo wil noemen.

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #19: behandel je fast fashion als ‘investment pieces’ :)

Geen oproep om fast fashion te kopen dit maar de kans is groot dat er toch wat fast fashion spullen in je kast liggen.

Het ene kledingstuk is het andere niet. In de grote ketenwinkels hangen vreselijke polyester draken van bloesjes en broeken maar ook goed gemaakte basics van natuurlijke materialen. Zie hier een nuttige uitleg hoe je het kaf van het koren kan scheiden:

We zijn geneigd om veel beter voor onze dure kleding, dan voor onze goedkope kleding te zorgen. Natuurlijk was je je kasjmieren vestje met de hand, of in een waszakje op het meest milde programma met speciaal wasmiddel voor wol en geen haar op je hoofd die denkt aan de droger.

De trui van H&M gaat echter met de handdoeken en werkkleding van de man drie uur op standje katoen en veertig graden en dat vindt de trui van H&M, net als je duurdere vestje, niet leuk. De droger die erop volgt helemaal niet. Logisch dat ie het eerder opgeeft!

Kleding zou jaren ‘wear & tear’ moeten kunnen doorstaan maar met het verplaatsen van productie naar Azië, winstmaximalisatie als hoofddoel voor kledingverkopers en de consument die niet meer keek naar kwaliteit kwamen we op het punt waar we nu zijn.

Er is absoluut een verschil in stof van een degelijk gemaakt overhemd of shirt en een of ander trend-ding. In een Levis van 15 jaar terug of nu (wat ze ook zeggen, polyester toevoegen aan jeans maakt ze niet beter). Toch ligt veel slijtage aan kleding ook gewoon aan onze achteloze en gemakzuchtige houding ten opzichte van die kleding.

Fijnwasprogramma

Het gewone katoenprogramma is wat veel mensen standaard gebruiken maar dat is nogal grof voor de meeste kleding. Licht bevuilde kleding kan je prima wassen op een fijnwasprogramma, met een wasmiddel voor delicate stoffen. Veel wasmiddelen werken al bij twintig graden.

Al die speciale programma’s zitten er met een reden op 😀

Niet alles bij elkaar proppen (handdoeken, werkkleding en panty’s bijvoorbeeld) scheelt ook veel. Kleding die veel kan hebben kan bij elkaar, onze gewone dagelijks kleding ook, en de delicate spulletjes mogen ook een eigen programma. Waszakken zijn perfect om kleding mooier te houden in de was.

Droger

De meeste kleding zou ook helemaal niet de droger in moeten. Ik heb jaren zonder gedaan maar met alle geklus groeide de hoeveelheid was soms boven mijn hoofd en als het weken slecht weer is, hangen mijn twee grote wasrekken constant vol met klam textiel en dat is vervelend. Het gaat raar ruiken en duurt dagen om droog te worden. Soms is de droger een perfecte uitkomst.

Maar toch, al die pluis in het filter, was even daarvoor nog deel van je kleding en textiel. De droger verslijt alles in een recordtempo. Ik merk echt het verschil en gebruik hem daarom met mate.

Wasverzachter

Ik ben geen fan -of gebruiker- van wasverzachter en de meeste mensen overdoseren het spul in ernstige mate omdat ze immuun worden voor het parfum. Ik ruik het een dag later nog als iemand op de bank heeft gezeten met kleding die met wasverzachter is gewassen!

Het irriteert de huid, verstoort hormonen, bevat vaak ingrediënten van dierlijke herkomst, het is slecht voor je wasmachine en legt een vies laagje over je kleding. Het maakt handdoeken minder absorberend en de meeste soorten stinken. De zuinige lieveling azijn moet je ook niet zo maar overal bij gooien: elastiek onder andere houdt niet van azijn dus gebruik het niet bij ondergoed en bijvoorbeeld sportkleding of andere delicate items.

Laat het ook geen dagen onder in een wasmand liggen. Of nat in de wasmachine. Hang het netjes op, op een plek waar het goed kan drogen.

Hoe je een kledingstuk behandelt maakt een enorm verschil in hoe lang je ermee doet en hoe lang het mooi blijft. Wees gewoon zuinig op al je kleding. Het maakt een enorm verschil. Koop het juiste wasmiddel. Kies het juiste programma. Droog op een rekje. Als je twee keer langer met je kleding doet, heb je je ‘afdruk’ en je kosten wat dat betreft gehalveerd. Makkelijk verdiend 🙂