Al heel lang let ik op wat voor textiel ik koop als het gaat om beddengoed en kleding maar voor mezelf vind ik het lastig omdat ik niet altijd kan vinden wat ik zoek. Ook voor de twee jongste (meisjes) lijkt er steeds minder verantwoorde keuze naarmate ze ouder worden. Maat 146 – 164 is een beetje grijs gebied, vind ik.
De problemen met kunstvezels zijn al langer bekend. Ze zijn ronduit slecht voor de gezondheid van de planeet en van jezelf. Er zijn duizenden artikelen online die je haarfijn uitleggen wat de nadelen zijn van met name polyester, de meest gebruikte kunststof dus dat doe ik niet nog een keer.
de vershittificering van kleding
Ondertussen wordt steeds meer kleding gemaakt van (een mengsel met een deel) kunstvezels. En kost het meer dan ooit!
Het gebeurt vaak dat ik een mooie jurk zie, in het iets duurdere segment, die volledig is gemaakt van polyester. Of een prachtige trui, met 60% kunstvezels. En niet alleen trendkleding maar ook spullen die voorheen gemaakt waren van 100% katoen zoals hoodies, t-shirts en jeans bevatten steeds vaker en steeds meer plastic.
Tweedehands winkels hangen helaas ook vol met afgedankt synthetisch spul. Kleding uit de tijd van voor de grote fastfashionisering is duurder dan toen het gemaakt werd als je het koopt op ebay of etsy.
En als het nu nog steviger was en langer meeging -het verweer van menig fabrikant om deze materialen te gebruiken- maar dat is ook alles behalve het geval.
Natuurlijk is saai?
Ik vind zelden wat ik zoek in natuurlijke materialen. Waarom is een warme jurk boven de knie met lange simpele mouwen, getailleerd, zonder strikjes en printjes in niet grijs, zwart of beige onvindbaar? Als jeans en een trui of t-shirt je stijl is, is het makkelijk maar ik draag dat alleen uit praktische overweging.
Oke, einde rant.
Tegenwoordig krijg ik echter serieus restless legs in een legging of synthetische broek (het kostte wat tijd om erachter te komen dat dat het euvel was) en word ik iebelig van mijn acryl lievelingstrui, terwijl ik daar eerder prima tegen kon dus. Dan moet je toch wat doen. Concessies, bijvoorbeeld.
20% van de moeite, 80% van het resultaat-tips
Het is onzin om je hele garderobe te ontdoen van elke vorm van kunstvezel. Nieuwe spullen produceren geeft ook een fikse milieubelasting. Ik zag filmpjes op youtube waarin mensen perfect goede buitenkleding of blazers wegdeden, want synthetic.
Het komt op mij over als simpelweg een ‘groen’ excuus om meer te consumeren!
Je kan alles doneren uit angst voor microfiber shedding maar op een ander mens of waar veel kleding uit donatieprogramma’s terecht komt (ergens op aan de Afrikaanse kust of een Chileense afvalhoop) doen ze dat ook.
Stress om zulke dingen vaak nog slechter dan waar je om strest. Er is zo veel ‘slecht’.
Opdragen (in het geval van truien en andere buitenlaag kleding) en uiteindelijk in het restafval lijkt mij de meest milieuvriendelijke optie. Recycled polyester komt van PET-flessen, niet van polyester kleding.
Met een paar kleine aanpassingen (20% van de moeite), vermijd je gelukkig een groot deel (80% of meer) van de problemen. Ah, het Pareto principe. Prachtig.
- Kies beddengoed in een natuurlijk materiaal. Ik vind linnen heerlijk omdat het warm voelt in de winter en fris in de zomer maar katoen is ook prima. Ook steeds meer beddengoed is een katoen – polyestermix dus check de labels.
- Idem met pyjama’s als je die draagt. Ik vind nachtkleding een gruwel, al die vouwen en randjes en opkruipende broeken of jurken maar als je lichaam zich ligt te herstellen doet het dat liever in katoen, hennep, zijde of linnen dan polyester.
- Kies natuurlijke materialen voor de dingen die je dicht op je lijf draagt. Hemdjes, longsleeves en broeken, of jurken in de zomer. Het loont om iets meer te betalen voor goede kwaliteit maar ik heb simpele strakke tops met lange mouw van H&M die al drie jaar intensief gedragen worden door mijn dochter en mij die nog perfect zijn.
- Kies voor natuurlijke sportkleding. De negatieve effecten van polyester worden vergroot als je erin loopt te zweten.
- Koop een panty met wol, zoals van Oroblu of Wolford.
- Installeer een microplasticsfilter aan de wasmachine. Die van ons moet nog geïnstalleerd maar kostte omgerekend 9 euro bij Power. Mijn doel is helemaal geen plastic meer in garderobes maar voor de tussentijd is dit een goede oplossing voor die paar artikelen (werkkleding, een fleecetrui, sokken) die ‘shedden’.
- Ik schreef het al eerder: behandel je fast fashion als dure kleding. Flikker niet alles zo maar bij elkaar op 40 graden drie uur lang met een agressief wasmiddel maar behandel de kleding die je hebt netjes zodat het langer meegaat. Was zo koud mogelijk met soort bij soort, op stand delicaat met een mild wasmiddel en droog aan de lijn om shedding tot een minimum te beperken. Gebruik wasnetjes. Lelijke vlekken kan je vooraf behandelen met ossegalzeep, zodat je op een lichter programma kan wassen.
Vervang je spullen langzaamaan door natuurlijke materialen. Er is geen reden om er hysterisch over te doen, hoewel ik voor kleine kinderen wel een uitzondering zou maken en helemaal geen synthetische materialen zou gebruiken.
Niet alles is alleen maar slecht
Ook zijn sommige kunstvezels, in mijn opinie, beter dan natuurlijke vezels. De dikste wollen jas is echt niet zo lekker warm als mijn polyester gevoerde parka (wel twintig keer zo zwaar) en krijg die maar eens droog!
En katoenen ondergoed… het meeste zegt toch ‘blijf uit de buurt want ik ben ongesteld of anderszins ongeinteresseerd.’ Vind ik dan he? (ik zweer bij Hanky Panky en Cosabella voor sexy, vrouwelijk en extreem comfortabel).
Goede merken?
Hier is het lastiger kleding kopen dan in Nederland omdat alles van buiten Noorwegen met 25% BTW en tollavgift wordt belast maar er zijn meer dan genoeg behulpzame topics op Reddit, onder meer.
Als je lieve Engelse kennissen hebt, is Community Clothing een aanrader voor in de UK gemaakte 100% natuurlijke (sport)kleding. Helaas sturen ze nog niet buiten de landsgrenzen. Ik kocht longsleeve shirts en een lamswollen trui voor de man hier (mijn penvriendin stuurde het op) en ik kan na anderhalf jaar gebruik, beamen dat het van perfecte kwaliteit is.
PompdeLuxe is een mooi merk voor kinderen met betaalbare, veelal natuurlijke kleding zonder idiote teksten of schreeuwerige kleuren.
Les Deux voor heren t-shirts blijven lang mooi. Diesel en Tommy Hilfiger spijkerbroeken.
Hier een lange lijst met merken die in EU geproduceerd zijn, maar niet per definitie met natuurlijke materialen.
Als je kleding koopt die in de EU is gemaakt weet je in elk geval dat de producenten zich aan heel veel meer milieuregels hebben gehouden dan wanneer je kleding koopt die gemaakt is in Bangladesh.
In het boek Less – Stop Buying so much Rubbish van Patrick Grant, de man achter onder meer Community Clothing, staat een lange lijst met in UK geproduceerde waren, het meeste in natuurlijke materialen omdat deze uiteindelijk superieur zijn in kwaliteit en duurzaamheid, denk aan Harris Tweed en Barbour kleding.
Merken die zich met veel bombarie op sociale media en via influencers presenteren als God’s gift aan het milieu (Pact, Organic Basics) zijn doorgaans niet geweldig van kwaliteit (of de kwaliteit vermindert als de hype groot genoeg is) maar merken die al stilletjes decennialang hetzelfde doen, zijn dat wel, aangezien perfecte kwaliteit naast nieuwigheid, luxe imago, hype en dumpprijzen, de enige manier is om zo lang te overleven.
Een influencer die jou naar de website van een dergelijke winkel wil bewegen, zal natuurlijk van alles roepen over microplastics in je hersens, endocrine disruptors en hoe je zenuwstelsel langzaam wordt opgegeten door microvezels uit je kleding. Neem het met een korrel zout. Je overleeft het wel. Focus op de makkelijke dingen en laat de lastiger kwesties zich oplossen in het verloop van de tijd.
Eenvoudig & Minimalistisch Leven 