Onlangs kocht ik (weer) een tweedehands flipphone ter vervanging van mijn smartphone. Het probleem dat ik heb met een smartphone (een van de vele) is dat ik moet nadenken over mijn gedrag zodra ik het ding gebruik. Zoek ik geen onzin op? Voegt dit iets toe? Wie volgt mijn bewegingen op en met het apparaat?
Ik gooi cookies weg, heb weinig apps en zet locatie uit en neem hem vaak niet mee maar toch bekruipt me altijd een unheimisch gevoel. ‘Ik zou dit niet moeten doen’.
Mijn Nokia deed het niet meer en een vraag aan de klantenservice leverde me een ‘Nei nei, die kan je niet meer gebruiken nee lol :’D’ op. Zelfs voor een seniorenmobiel was ie uit de tijd. (De gemiddelde Noorse klantenservice is niet erg formeel).
Mijn eerste smartphone had ik in 2014, ik heb 8 jaar gedaan met een budgetmodel Huawei en 2021 en 2022 waren ook deels smartphonevrij.
We zijn allemaal verslaafd
Het is ernstig hoe makkelijk je terug gezogen wordt in de wereld van de smartphone. Leuk foto’s maken onderweg. En dan toch maar een interessante podcast aan die ik heb bewaard voor later. Ik moet x nog een berichtje sturen, y nog in orde maken online en z nog bestellen en vervolgens ben ik een uur verder. Vreemd hoe snel de tijd verstrijkt als we naar een scherm kijken.
Ik denk dat nu met de komst van AI en alle ‘uncanny valley’ is het nou echt of niet ook steeds meer jonge mensen afstand (proberen te) nemen van online leven. Analoog wordt weer populairder.
Als ik muziek wil horen, zet ik een cd aan. Via streamingdiensten -ook het vriendelijker Qobuz- verlies ik het gevoel met de muziek. Ik mis het ritueel. Het leren kennen van een heel album, in plaats van een eindeloze hoeveelheid catchy melodietjes uitgekotst door een algoritme. Voor de prijs van een maand streamen, kan ik ook een cd -of twee- kopen. Of niet. Ik heb onlangs een externe dvd speler gekocht voor aan de laptop en t
Vroeger moest ik echt lang werken voor een cd en toch vond ik het het waard om daar mijn geld voor te gebruiken. Als je hem dan eindelijk kon kopen en luisteren en het boekje uitpluizen en de teksten lezen met een woordenboek erbij…
Saai zonder smartphone?
Het leven zonder smartphone is ‘saaier’. In plaats van naar een podcast, luister ik in de auto naar NRK Jazz of nergens naar. Een wandeling van bijna twee uur in je eentje is langer als je niets hebt om je af te leiden (het is verbazingwekkend hoe heel veel meer je opmerkt van je omgeving als je geen telefoon bij je hebt). Het lijkt saaier maar je ziet meer dingen die je anders helemaal niet eens opmerkt.
Het is als de subtiele smaken van groenten en het zoete van fruit als je normaal alles kant en klaar en uit plastic gewend bent te eten.
Ik vind het leven niet saaier. Ik zou mijn leven tot mijn 20e absoluut niet willen omschrijven als saai terwijl internet en computers toen toch nauwelijks een rol speelden.
Meer tevredenheid en rust
Als ik een paar dagen zo veel mogelijk offline ben, merk ik dat mijn behoefte om dingen te luisteren, kijken of op te zoeken, verdwijnt. Ik pak een boek, een tekenpotlood of ga naar buiten. Ik ga iets doen, iets schoonmaken, koken of schrijven. Dat doe ik anders ook maar… ik vind er meer de rust en de tijd voor. Ik heb niet meer het idee dat ik dingen ‘moet’ maar kan grotendeels in mijn eigen tempo de dag door.
Ondanks dat ik zelden op sociale media kijk voel ik meer tevredenheid met mijn eigen leven als ik zo min mogelijk online ben. De behoefte verdwijnt om mijn leven te oppgradere, cosmetica aan te schaffen, me een betere garderobe te wensen of me anderszins me aan te passen aan wat verkocht wordt als normaal maar in wezen een knettergek op hol geslagen consumptiepatroon is. Het leven van honderden andere mensen zou niet heel de dag midden in je gezicht geduwd moeten worden. Het is niet gezond.
Smartphone als handig ding, niet als heerser
De smartphone gebruik ik voor dingen die ik niet makkelijk zonder kan doen. De Visma-app van school, het doen van betalingen met Vipps voor tweedehands aankopen, whatsapp met een paar lieve mensen… maar daar blijft het bij. Voor meer, heb ik mijn smartphone niet nodig.
Leven met de smartphone ergens op de achtergrond is erg aangenaam.
Minimalisme is de dingen die geen waarde toevoegen uit je leven verwijderen om de dingen die wel meerwaarde bieden, te omarmen. Digitaal minimalisme is een van de mooiste voorbeelden hiervan.
Eenvoudig & Minimalistisch Leven 