Januari voelt als een zucht van verlichting voor mij. De donkerste dagen liggen weer achter ons en wat het weer ook doet, over een paar weken krijgt de zon meer warmte, over iets meer dan twee maanden landen de eerste witte kwikstaartjes en donkerder wordt het het komende half jaar niet.
Na een maand van overdaad, is de maand van soberheid die erop volgt als in een kristalhelder meer springen op een hete dag.
Nee, geen blue monday voor mij en mijn gemoed, ook al is het landschap nog zo mistig en monochroom.
Alle goede voornemens op een stokje…
Een nieuw jaar betekent een boel ‘challenges’ en ‘dit jaar wordt alles beter’ op het internet. Ik heb daar gemengde gevoelens over. Het is goed om te testen of je iets kan (ik weet dat ik met plezier tussen de ijsschotsen kan zwemmen bijvoorbeeld) maar het moet geen vrijbrief zijn om erna, zonder verdere reflectie, door te gaan met hoe je het ervoor ook deed.
Met moeite een ‘no spend januari’ voltooien en al tijdens die maand reikhalzend uitkijken naar 1 februari als je weer mag kopen, doet niets voor blijvende gedragsverandering. Of een dry januari en op 1 februari verder gaan waar je op 31 december gebleven was.
Wat je echt wil, met een no spend periode
Maar iets moois gebeurt als je niets koopt en je je bewust wordt van je gedrag. Normaal had je misschien die winkel in gelopen of die winkelapp geopend en nu… wel, je koopt niets dus wat heeft het voor zin? Niets.
Dan maar een boek lezen, een brief schrijven, een film kijken of vroeg naar bed. Wat dan ook. Iets anders dan kopen, lezen over kopen, kijken naar kopen, denken over kopen, lijstjes maken om te kopen…
Je begint wat je hebt, meer te waarderen als je je bezig gaat houden niet met meer, maar met wat je hebt.
Eigenlijk had je al een prima mascara, wollen trui, paar enkellaarsjes en een flinke stapel boeken om te lezen.
Je make up ziet eruit als nieuw als je je kwasten schoonmaakt en je je spullen schoonveegt met een doekje. Netjes opruimen, de ongebruikte en ongeliefde dingen eruit en tadaa, een stralende collectie favorieten.
Je koopt geen nieuwe planten maar leert hoe je de planten die je hebt, kan stekken. Of beter verzorgen zodat ze niet dood gaan.
Je stopt je plaids, dekens en kussens een rondje in de droger zodat ze weer als nieuw voelen. De luxe ❤
Je vesten en truien zijn weer als nieuw als je de pillen verwijdert.
Je ongebruikte favoriete blouse die een knoop mist, krijgt zijn knoopje weer terug en kan terug in de roulatie.
Die prachtige jas met die iets te wijde taille die al twee jaar in je kast ligt, wordt eindelijk afgegeven bij de Gouden Schaar en een week later heb je de perfecte jas.
Alle aangebroken zakjes en pakjes met watisheteigenlijk worden uit de kast gehaald en weggegooid, wat ruimte maakt voor koken met verse producten en echte kruiden. Andere ongebruikte producten worden onverwacht lekkere gerechten die misschien wel in de roulatie blijven.
Het maakt mij blij om outfits te herhalen en mijn favoriete trui aan te trekken. Om een rondje door het huis te maken en te kijken wat ik kan doen met de dingen die ik al heb. Simpelweg je spullen op een andere plek zetten kan het al laten lijken alsof je iets nieuws hebt. Het is een plezier om een product op te gebruiken of iets creatiefs te verzinnen met iets dat je al hebt.
Hoe overconsumptie je persoonlijkheid en smaakt uitwist
Trends volgen en overconsumeren komt naar mijn idee voor uit onzekerheid. Over de eigen financiële of sociale positie, bijvoorbeeld. Over het eigen kunnen. Over de eigen creativiteit en vindingrijkheid. Over onze eigen smaak.
Door een gebrek aan authenticiteit en gebrek aan zelfkennis. Dat is wat moderne cultuur doet: het wist je eigen persoonlijkheid en smaak uit en vertelt je dat je xyz nodig hebt om geaccepteerd te worden (haha), jezelf te zijn en uit te communiceren naar anderen wie je bent.
Maar die anderen, die geven geen f. Die zijn zelf veel te druk bezig met wat ze nodig denken te hebben om te communiceren wie ze zijn. De ironie 🙂 Met het afbetalen van de lening voor de electrische BMW (virtue signaling en opscheppen in een) of het logo op hun tas of de honderden kleine aankoopjes waartoe ze zich heel de tijd verleiden waarvan ze steeds maar weer hopen dat het iets toevoegt.
Als je de winkels, trends, sociale media en andere verkopers (magazines, tv-programma’s) negeert, ontstaat er duidelijkheid. Duidelijkheid over wat je wil. Wat je mooi vindt. Wat je het liefst draagt en leest en doet. Waarmee je je wil omringen. Wat je wil doen met je leven misschien zelfs wel. Over wat je liever hebt: kasten vol spulletjes of een solide banksaldo.
Wat we willen
De meesten van ons, willen niet datgene waar we ons geld aan uitgeven. We willen een makkelijk en aangenaam huis in een gezellige buurt met spullen die iets voor ons betekenen. Een noodfonds en wat spaargeld. Een hoofd dat er niet uitziet als een grindtegel maar we hoeven ook geen supermodellen te zijn; gewoon goed in ons vel zitten is genoeg. Genoeg tijd met de kinderen, vrienden, familie en onszelf. Stoppen met werken in onze goede jaren en niet pas als we niet meer rendabel zijn op de arbeidsmarkt. Een paar mooie reizen maken. Ons eigen hart volgen en pad bewandelen. Werk doen waarbij we het idee hebben iets bij te dragen aan een betere wereld.
Eenvoudig & Minimalistisch Leven 