
Vrede met wie je bent, hoeveel mensen hebben dat? Ik denk dat internet maar vooral sociale media -en daarvoor natuurlijk al televisie en tijdschriften- ons verward hebben gemaakt over wie we zouden moeten zijn en wat we daarvoor moeten kopen, kopen, kopen. Alsof we als onszelf niet goed genoeg waren.
De wereld vertelt dat we onze persoonlijkheid moeten uitdrukken middels de spullen die we consumeren maar…. who cares om onze persoonlijkheid behalve onze allernaasten en zo lang we vriendelijk en beleefd zijn tegen de rest van de wereld?
Vroegah, toen mensen veel minder spullen bezaten en veel simpeler leefden, waren mensen een stuk creatiever en eigenzinniger dan nu.
Het idee dat we onze persoonlijkheid uitdragen door wat we consumeren is het gevolg van decennialang indoctrinatie en marketing. Natuurlijk hebben we allemaal onze voorkeuren maar zouden we die niet vooral voor onszelf moeten hebben? We slikken allemaal braaf wat ons wordt voorgehouden door de algoritmes, de reclame, de mooie plaatjes.
Aan mensen die een innerlijke vrede bezitten, die tevreden zijn met het leven dat ze hebben en met wie ze zijn, wat ze bezitten en waar ze zijn in het leven verkoop je niks: geen nieuwe bankstellen om de buren jaloers te maken, meditatieretraites, zelfverbeteringscursussen of seminars waarop je de aandelenmarkt leert voorspellen, trendy kleding, serums van 50 euro per flesje of andere fantasy-self rommel.
Mensen die niet bezig zijn met uitdragen wie ze zijn door middel van hun spulletjes, zijn in mijn ogen paradoxaal genoeg de meest interessante mensen.
Stop met kopen en stop met denken dat je niet genoeg bent. Stop met het idee dat je spullen nodig hebt om te communiceren wie je bent. Stop met denken dat er altijd een betere versie van jezelf is die uiteindelijk vooral meer van een ander is. Stop met jezelf verbeteren. Stop met het proberen jezelf in een andere kledingstijl te proppen, met je huis in te richten zoals die-en-die, met verlangen naar het leven van een ander en omarm genoeg.
Omarm wie je bent. Heb meer interesse in jezelf en minder in hoe anderen je waarnemen.
Minimalisme heeft me doen inzien dat er zo veel vrede te vinden is in tevreden zijn met wat ik heb en uiteindelijk ook wie ik ben. Als je stopt met leven voor de buitenwereld en begint met leven voor je innerlijke wereld, vind je uiteindelijk het pad terug naar jezelf. Een zelf dat niet meer hoeft te worden uitgedrukt door middel van meer.
