Auteur: Noorse Eenvoud

Lieve Molletje laat zien hoe te veel spullen met je meesjouwen, het plezier in het leven doet verdwijnen. Dank je wel, Molletje 🙂

Als we niet oppassen, hebben we ‘opeens’ gigantische kasten of halve keukens nodig om ons serviesgoed in te bewaren. Glazen voor allerlei (alcoholische) dranken die we zelden drinken, waterglazen, theeglazen, chocolademelkbekers, mokken, kopjes, borden in twee of meer maten, diepe borden, serveerschaaltjes, saladeschalen, ijsbakjes….

En toch grijpen we 95% van de tijd naar dezelfde spulletjes.

Natuurlijk is het leuk om de tafel mooi te kunnen dekken en gasten hun drankje in een passend glas aan te bieden maar het is niet nodig om zo veel te hebben, ook niet voor een mooi gedekte tafel. Je bent geen restaurant.

Voor ons is het makkelijk; de man is de enige die bier drinkt dus we hebben behalve een bierglas voor hem geen speciale glazen en en ik doe niet aan speciale serviezen. Je kan met een paar welgekozen spullen veel bereiken. Het scheelt veel gedoe en ruimte.

Kies één grootte voor borden. Niet te groot, niet te klein. Geschikt voor je ontbijt, lunch en diner. Zelf heb ik de grotere Oftast borden van Ikea.
Een simpel wit bord past perfect voor dagelijks gebruik en omdat ze neutraal zijn, passen ze bij elke soort tafeldecoratie: met dennentakjes en een lichtsnoer met kerst, met versierde berkentakken en geverfde eieren met Pasen en ik gebruik ze om dingen om te serveren.

Ik kocht deze omdat de jongen maar borden bleef breken. Gek genoeg breekt er zelden een van deze borden. Het enige nadeel: als er eentje breekt, liggen ze ook in duizend stukjes.

We hebben schaaltjes van de zelfde serie voor olijven, nootjes, ijs, soep, havermout en meer. De grotere schalen voor wat een grotere schaal nodig heeft.

Ik heb twee simpele, hoge witte mokken voor koffie. De kinderen hebben een emaillen kop van Moomin voor thee en chocolademelk en we hebben een aantal glazen voor al het andere. Voor gasten heb ik een paar kopjes en glazen achter in een kast.

Wat betreft glazen: een simpel -of gedecoreerd- half hoog glas dat niet te groot, niet te klein is, kan je gebruiken om soep of ijs mooi in te serveren, voor water, wijn, whisky, limonade… In menig wijnland krijg je je wijn in eenvoudiger restaurants ook niet geserveerd in hoge breekbare maar juist simpele glazen en niemand die daar over klaagt.

Als je het helemaal simpel wilt houden, kan je kiezen voor Picardiglazen, die ook tegen heet water kunnen. Dan is een glas in principe genoeg voor alles.. Ik had dit een tijdje, maar vond dat wel erg kaal.

Natuurlijk zijn er bier- en wijnkenners die er niet over peinzen om een Karmeliet, Bruichladdig of dure wijn uit een simpel glas te drinken.

Ik snap het wel een beetje; zwarte koffie uit een waterglas is ook niet lekker, of wijn uit een koffiemok.

Er was een tijd dat we ook een beste collectie bierglazen hadden voor speciale bieren die we in België kochten. Het maakt het wat bijzonderder maar het gedoe met het juiste glas vinden (hint: helemaal achteraan), de glazen schoonhouden, met de hand afwassen…. het was me te veel gedoe. Uiteindelijk is het toch vooral perceptie. Goed gezelschap en een zonnetje doen meer voor de smaak dan het glas, denk ik.

Dus, als een minimalistische levensstijl je ideaal is, zoek dan naar multifunctionele producten. Dat zijn meestal de tijdloze, neutrale producten maar neutraal betekent niet saai. Kies iets dat je echt mooi vindt, of iets dat zo veel mogelijke wenselijke eigenschappen in zich (in mijn geval: wit, lichtgewicht, goedkoop, glas en makkelijk te verkrijgen) verenigt.

Sommige dingen klinken gewoon al heerlijk hè? Zoals een low maintenance leven.

Is het leven nu makkelijker?

Ik herinner me dat ik acceptgiro’s moest posten en proberen uit te vinden waar iets was aan de hand van een stratenboek of aan mensen vragen of ze de weg wisten. Met een beetje pech trof je iemand met een goed navigatiegevoel die je vertelde bij de derde staat links in zuid oostelijke richting te lopen voor 350 meter en dan bij de tweede straat rechts van de rotonde je weg te vervolgen in noordelijke richting en wist je nog niets 😀 Met half havo 5 naar de bibliotheek in de stad voor uittreksels.

Maar…. er waren geen vergeten passwords, geen ongevraagde nieuwsbrieven, geen reclames overal, geen ‘klik op 14 zebrapaden om te bewijzen dat je geen bot bent’, geen weigerende internetverbindingen, geen data breaches, geen AI, weinig weigerende software, geen sociale media om te onderhouden en gehersenspoeld door te raken, geen auto’s zo vol electronica dat je naar de garage moet om een lampje te vervangen (waar je een complete nieuwe unit voor moet aanschaffen).

Hoe minder er is, hoe minder ik hoef te onderhouden en hoe aangenamer het leven is. Het leven is al meer dan genoeg gedoe.

Dat gaat om spullen, uiteraard, maar ook om al die andere dingen.

Sommige dingen lijken meer gedoe, maar betalen zich op vele manieren terug. Zo kan een kleine investering in tijd en moeite zo veel onderhoud schelen.

Gezond eten. Meer moeite doen om groenten en fruit te snijden en zelf te koken, betaalt zich terug in minder ziekte, dus minder artsenbezoek, dus minder medicijnen, in beter in je vel zitten, minder kans op echt ernstige ziektes en alle kosten ervan, meer zelf kunnen doen, minder make-up hoeven dragen en cosmetica gebruiken om een vale en oneffen huid te verbergen en minder de neiging om weer kleding te kopen omdat je je niet goed in je vel voelt.

Geen abonnementen nemen, of ze direct opzeggen na je ze afsluit. Iets weer oppakken is met een klik gebeurd. Geen betaalmethodes aan je google profiel hangen, kost iets meer moeite als je iets wilt bestellen, maar je kinderen kunnen ook niet per ongeluk voor 430 dollar aan kleding kopen voor hun virtuele huisdier en je komt er ook niet na 11 maanden betalen achter dat je skillshare maar een keer hebt gebruikt

Nadenken over de kleding die je koopt. En niet meer kopen dan nodig. Een weldoordachte garderobe plannen kost iets meer tijd, maar ’s ochtends altijd weten wat je aan wil trekken -omdat je geen keuze hebt uit dertig, maar vijf outfits- en alleen je favoriete kledingstukken in de kast hebben, spaart zo veel tijd, gedoe, geld en planeet.

Het niet hebben van sociale media profielen geeft rust. Ultieme low maintenance. Wat een gedoe om reels en selfies te maken en alles steeds in de juiste, esthetisch plezierende hoek te fotograferen en je vervolgens blij te voelen met de likes, maar down als die uitblijven. Dan hebben we het nog niet over alle gekke reclames en ideeën die ons door duistere algoritmes worden voorgesteld, die ons leven ingewikkelder maken.

Geen, of heel weinig wensen hebben. Wat ik wens kunnen we niet kopen. Of misschien kunnen we het alleen hebben door niet te kopen: schone lucht, schoon water, genoeg ruimte voor wilde dieren en een einde aan al het door hebzucht veroorzaakte leed.
Ik wil geen spulletjes, grote garderobe, nieuwe telefoon, sieraden, bonbons, nieuwe auto, duizenden volgers, gadgets of interieurspulletjes en dat is werkelijk een heel fijne toestand om je in te bevinden. Als ik wel eens naar iets verlang, merk ik gelijk hoeveel gedoe het kost: ik denk eraan, zoek het op, bedenk hoe ik het kan kopen, vergelijk prijzen… alleen maar om er even later achter te komen dat ik het eigenlijk helemaal niet wil!

Zo min mogelijk spullen. We hebben allemaal een minimum en maximum waar we ons prettig bij voelen. Voor de een zijn kamerplanten en accessoires essentieel om zich te voelen, voor een ander zijn het hinderlijke objecten die het gevoel van vrijheid in de weg staan. Ik ben zelf het meest om mijn gemak met erg weinig. ‘Dingen’ maken me gewoon niet blij en als ik spullen moet gaan onderhouden, verdwijnt mijn plezier vrij snel. Zoals mijn lichtjessnoeren. Elke paar dagen moet ik de batterijen opladen. Ik houd ze voorlopig wel want ze zijn gezellig rond kerst en op tafel maar… als je niet oppast, ben je een flink deel van je leven kwijt aan het schoonmaken van windlichten, het poetsen van glazen die je zelden gebruikt, het wassen van bankovertrekken en gordijnen, het opladen van batterijen, het verwijderen van vlekken, het verzorgen van kamerplanten, het poetsen van zilverwerk, het stoffen van verzamelingen, het wassen van accessoires van de keukenmachines en het recht leggen van alle spullen die je gezinsleden heel de dag door elkaar gooien.

Je niet druk maken om andere mensen. Ik heb geen energie meer voor mensen die dat vooral kosten. Mensen die alleen met je om willen gaan als je je houdt aan hun regeltjes. Het gaat niet om geen moeite willen doen voor mensen en vriendschappen, absoluut niet. Ik heb alleen geen enkele zin meer in mensen die alleen met je omgaan omdat het zo heurt en die excuses verwachten omdat je regel 12 paragraaf 6 van hoofdstuk 3 boek 7 ‘Familiebanden Onderhouden’ niet hebt opgevolgd.

Niet te veel zorgen om de toekomst. Ik ben een beetje een doomer. Wel een blije doomer verder, maar een doomer desalniettemin. Ik probeer niet al te erg bij te dragen aan alles wat ik vreselijk vind maar besef ook dat ik nu eenmaal in deze wereld leef en een off grid zelfvoorzienend leven ook niet is wat ik wil. Meestal probeer ik alle leed en toekomstige shit naast me neer te leggen en me te richten op het hier en nu. Me druk maken kost alleen heel veel energie -onderhoud- voor precies helemaal nul netto resultaat.

Pas las ik: 99% van de dingen waar ik me zorgen om maak, gebeurt niet. Me zorgen maken, werkt 😀

Geestig, maar ik besteed mijn leven liever anders.

Het gaat niet om weg lopen van verantwoordelijkheden. Ik heb alleen een helder beeld van welke verantwoordelijkheden ik wel en niet wil hebben. Die voor de gezondheid en het welzijn van mijn liefjes wel, die voor een televisieabonnement en een hytte, niet. Die voor mijn eigen geluk en een goed huwelijk wel, die voor een twittergevolg en 25 oppervlakkige vriendschappen, niet. Die voor onze financiële situatie wel, die voor de zorg van allerlei spulletjes, niet.

Bij veel mensen draait een groot deel van het leven om spullen. De tien jaar oude keuken moet eruit, een overkapping in de tuin moet gebouwd en voorzien van meubels en plantenbakken, de garderobe moet worden geüpdatet, een airfryer moet worden onderzocht en gekocht, de telefoon vernieuwd en verveling moet worden weggeshopt.

Als dan op enig moment het besef komt dat geluk in het leven niet zit in het vergaren van meer en besloten wordt de rommel weg te doen, kan dat nog beter voelen dan wanneer we de spullen kochten. Vind ik wel! Ik voel me zo goed als ik overal de ongedragen, ongelezen, kapotte, incourante en anderszins ongebruikte spullen aflever bij de kringloop!

De eeuwige cyclus doorbreken

Maar na een tijdje is het huis redelijk leeg. Wat dan? Ik zie op youtube meerdere kanalen waarbij mensen elke paar maanden gigantische vuilniszakken zooi uit hun huis halen. Weeeer een enorme ‘declutter with me’?

Blijkbaar is de zin om te winkelen niet verminderd maar is slechts de hoeveelheid inventory die gemanaged kan worden erg laag. Maar zo blijf je bezig.

In een ideale wereld, pak je de dingen op die je met veel plezier doet als je uiteindelijk niet meer gehinderd wordt door je materieel bezit.

Je minimaliseert je bezittingen niet om vervolgens je aangenaam lege huis weer vol te stoppen met andere spullen, met alle kosten van dien.

Als je de leegte direct weer begint op te vullen, houd je een vicieuze cirkel in stand en vind je nooit de rust en ruimte om dichter tot jezelf te komen of je leven te leven zoals je echt wil (niemand die op zijn sterfbed spijt heeft van alle spullen die ‘ie niet heeft gekocht)

Je doel vinden met minimalisme?

Ik geloof niet in ‘je doel in het leven’ vinden. Of ‘je passie’. In elk geval niet voor mezelf. Je kan de vrijgekomen tijd ook gewoon gebruiken om te leven zoals je wil leven. Minder gejaagd, met meer aandacht voor simpele dingen als koken en je kinderen opvoeden en meer tijd doorbrengen met partner of vrienden.

En natuurlijk, soms proberen we iets en dan blijkt het niks te zijn. We worden agressief van borduren, de motor staat te verstoffen, de lippenstift laat je huid geel lijken of na twee broden te hebben gebakken besluit je de rest je leven geen deeg meer aan te raken (meer mensen die dat vreselijk vinden, die kleverige rommel aan je vingers?)

Een minimalistische levensstijl maakt het makkelijker om het kaf van het koren te scheiden. Ik heb er nu eerder vrede mee dat iets niet werkt voor mij, (of helemaal niet) dan vroeger toen ik blijkbaar hoopte dat zeven maanden eenzame opsluiting het product zou verbeteren.

De meesten beseffen wanneer ze de rommel hebben weggedaan en over hebben wat ze echt waarderen, dat ze helemaal niet zo veel nodig hebben voor een aangenaam leven.

Als het najagen van spulletjes geen rol meer speelt kan dat overweldigend voelen. Zorg ervoor dat je andere dingen vindt om te doen. Er is zo veel dat je kan doen met je tijd…

Een paar suggesties:

• Een blog beginnen. Want blogs gaan nog eens heel groot worden nu niemand meer op social media wil zijn 😀
• Journaling. Of je nu minimalistisch wil bullet journalen of een art journal maakt of iets er tussenin, het kan zo veel helpen. Vindt wat promps, leer jezelf beter kennen of schrijf gewoon wat er in je hoofd rond spookt
• Voer vogels en hang nestkasten op (en maak ze schoon wanneer nodig)
• Ga wandelen. Niet voor de stappen of kcal te verbranden of een nutteloze podcast te luisteren maar gewoon om dingen op te merken
• Leer iets nieuws
• Kook iets nieuws
• Bak iets
• Verdiep je in kruidenmedicijnen
• Lees een klassieker
• Verdiep je in een onderwerp (mijne zijn nu motten, de diepe zee, prehistorische dieren en extinction events)
• Ga met niets aan je hoofd in je bad liggen weken tot je omahandjes hebt
• Leer je eigen bier maken, from scratch of met een kant-en-klaar pakket
• Omarm de analoge wereld: draai cd’s of luister radio, schrijf brieven, zet je eigen gloeilampen aan
• Neem de tijd om zuiniger te leven en spaar of los af
• Ga naar evenementen: boekenmarken, kerstmarkten, open dagen….
• Ga kamerplanten kweken en stekken
• Verdiep je in ayurveda of traditionele Chinese geneeskunde, de geschiedenis van kapitalisme of bijen houden
• Doe klusjes die al eeuwen liggen te wachten die doorgaans niet langer dan een kwartiertje tijd kosten
• Schrijf alle dingen op die je ooit nog wil doen in je leven en verzin hoe je ze gaat doen
• Verf een muur in een bijzondere kleur
• Plant plantjes en bloemetjes
• Ruim zwerfafval op
• Ga een dag naar het strand
• Ga naar winkels in een ander deel van je stad
• Verwelkom de kinderen met chocolademelk en een koekje als ze thuiskomen en ga met ze aan tafel zitten terwijl je iets doet (zo krijg je veel meer te horen dan wanneer je vraagt ‘hoe was je dag?’)
• Een cursus volgen en je langzaamaan bekwamen in iets dat je echt interesseert
• Repareer dingen die kapot zijn. Check youtube als je het niet weet
• Maak een financieel overzicht en kijk waar je kan besparen
• Schrijf een brief aan een oude tante ofzo
• Doe postcrossing als je de postzegels nog kan betalen
• Zaai wat kruiden als het lichter wordt zodat je van de lente kan genieten van je eigen verse kruiden

Er is zo veel, dat zo veel leuker is dan… spullen.