Auteur: Noorse Eenvoud

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #31: beperk de microbeslissingen

Photo by Aida Batres on Unsplash

Bijna onbeperkte keuze lijkt leuk maar is vervelend voor onze hersenen. Die varen niet wel bij de dingen waarmee ze niet geëvolueerd zijn. Megasteden, kantoortuinen, sterk bewerkt eten, mensenmassa’s, beton, schermstaren, het wereldnieuws, suiker…. en te veel beslissingen over niet-essentiële zaken.

Wilskracht en het vermogen om beslissingen goed te nemen, zijn niet oneindig. Daarom is het aan het begin van een winkelronde makkelijker om ‘nee’ te zeggen tegen ongezonde dingen (of je kinderen die daarom zeuren) dan aan het einde, als je je door 54 soorten pindakaas, 340 soorten kaas, 33 soorten hagelslag, 104 soorten melk en 116 verleidelijk opgestelde speciale aanbiedingen hebt heen gewerkt. Daarom ontbijt je gezond, lunch je redelijk verantwoord en bestel je ’s avonds een pizza. Daarom koop je ’s avonds laat makkelijker onzin online dan ’s ochtends vroeg.

Minimalisme zorgt ervoor dat we zo veel mogelijk onnodige beslissingen elimineren.

Ons is ingeprent dat minder keuze het leven saaier maakt maar welbeschouwd is je druk maken over kleine, pietluttige dingen toch ook heel saai? Ik mis die keuzes niet. Met minimalisme heb ik heb meer waardering voor de dingen die ik heb en een stuk meer geduld voor belangrijker zaken.

Minder meuk = minder beslissingen = een helderder hoofd

Over veel hoef ik helemaal niet na te denken en dat maakt me blij. Voor mij is meer variatie vooral meer gedoe. Het brengt zelden het plezier dat ze me zeggen dat het brengt. Er is slechts meer keuzestress.

Nee, ik wil niet nadenken over welke koffiemok ik gebruik, wat ik eet voor ontbijt, welke schoenen bij welke tas passen, of dit kledingstuk wel past bij dat kledingstuk, wat ik met mijn haar doe vandaag, welke geurkaars ik aansteek, welke kleur lippenstift past bij mijn oogschaduw, welke netflix serie we gaan kijken, welk vakantieresort we boeken, welke van de 52 opties in stof, 15 opties voor pootjes en 130 opstellingen we kiezen voor een nieuw bankstel, welke pen ik vandaag gebruik, welke smaak koffie we drinken, welke soort jam of pindakaas we kopen of om eindeloos door pagina na pagina op webwinkels te scrollen.

Het klinkt dramatisch, alsof we stressen omdat we de blauwe of de groene mok moeten nemen of omdat we moeten kiezen tussen biologische of suikervrije ketchup. Dat is niet het geval. We kunnen heel veel hebben….

maar!

Het is wel zo dat al deze kleine dingetjes bij elkaar opgeteld een groot ding worden en ons vermogen om grotere beslissingen te nemen en uiteindelijk onze gezondheid, ondermijnen. Het is een sneeuwbaleffect.

Hoe meer opties we onszelf geven in alles, des te lastiger het is om een beslissing te maken. Je put je vermogen om te beslissingen te nemen over belangrijke zaken uit met beslissingen over onzin als koffiemokken, ontbijtgranen, handtassen en accessoires.

Die qual der wahl

Als je ’s ochtends niet kan kiezen wat je wil dragen, je je door tientallen make-up items heen moet werken om je favorieten te vinden, de keukenlade vol zit met aangebroken verpakkingen, er tig bekers in je kast staan die eigenlijk helemaal niet fijn zijn om uit te drinken en je favoriet nog in de vieze vaatwasser zit, als je planchet zo vol staat dat het lastig schoon te maken is en overal zit haar en stof tussen, als je kinderen zich niet zelf kunnen aankleden omdat hun kledingkast villa kakelbont is en je vergeet je portemonnee in de tas van de dag mee te nemen, dan heb je voor half 9 ’s ochtends al het gevoel een marathon te hebben gelopen, geestelijk.

Dat geeft stress. Stress is slecht voor onze gezondheid en ons vermogen om met de tegenslagen die er nu eenmaal soms zijn, om te gaan. Meer opties hebben, geeft meer rommel en dat is iets dat vooral vrouwen stress geeft. Jaja, niet eerlijk maar wel de realiteit.

Cortisol, het stresshormoon is nuttig in acute situaties maar niet als het chronisch wordt waardoor het constant circuleert in je lichaam, wat het geval is als we ons leven te vol stoppen met dingen die er helemaal niet toe doen en we te veel te veel kleine beslissingen moeten nemen over onbelangrijke zaken.

Cortisol zorgt dat we slechter slapen, dat je lichaam minder effectief oestrogeen afbreekt en dat je immuunsysteem minder effectief is.

Ik bedoel echt niet te zeggen dat je griep of PMS wordt veroorzaakt door het feit dat je 15 handtassen en 12 pakken ontbijtgranen hebt maar dat de dingen zelden op zichzelf staan en allemaal op een subtiele manier in elkaar grijpen, is wel zo.

Een paar manieren om minder te keuzes te hoeven maken:

  • Bedenk van de dingen in je leven of meer keuze meer vrijheid, of meer beperking geeft. Maken al die opties je echt gelukkiger?
  • Beperk je garderobe tot een stijl. Een thema. Een kleurpalet. (je kan jezelf prima kleden met vier kleuren, niet zijnde zwart, grijs en camel)
  • Neem een simpele haarstijl. Niets mis het altijd of meestal het zelfde.
  • Idem voor make up. Waarom zou je elke week een ander gezicht willen? Alleen maar gedoe, alsof je zelf niet weet wie je bent.
  • Maak een menuplan voor een week en eet de week daarna, en daarna, en daarna hetzelfde. Ga pas weer moeilijk doen als je het rustiger hebt.
  • Eet elke dag hetzelfde voor ontbijt. Gewoon iets simpels en voedends.
  • Kies schoenen en tassen in dezelfde kleur zodat alles bij elkaar past.
  • Eén is genoeg, in veel gevallen.
  • Vind een perfecte stijl ondergoed en comfortabele sokken en koop genoeg van die stijl voor een week zodat je nooit meer rondloopt met afzakkende sokken en inkruipend ondergoed (de horror!)
  • Ontrommel je huis: weg met back ups en dingen die je niet wekelijks gebruikt.
  • Beperk sociale dingen tot drie dagen per week en zeg de rest van de tijd dat je al iets hebt. Dat heb je ook: een eigen leven en behoefte aan rust.
  • Vereenvoudig alles.
  • Koop tweedehands: het is zelden 100% wat je zoekt maar het scheelt veel zoekwerk naar ‘het perfecte ding’. Goed genoeg is ook mooi.
  • Heb vaste dagen voor taken, zoals woensdag voor life admin, donderdag voor boodschappen en klusjes buitenshuis en vrijdag voor een snelle opfrisbeurt van het huis. Het haalt heel veel giswerk uit je huishouden.
  • Verwacht geen wonderen van make up en cosmetica, gebruik wat je hebt en koop nieuw als het op is in plaats van tientallen aangebroken potjes te verzamelen.
  • Kies voor veelzijdige, multifunctionele producten.
  • Koop maximaal twee kleuren nagellak. Koop pas nieuw als het andere op is. Ga niet op een zoektocht naar De Perfecte Kleur Rood als die je met 49 aangebroken potjes ‘net niet’ opzadelt, ofzo
  • Breek niet meer dan een pak koekjes / beleg / hagelslag / ontbijtspul aan per keer.
  • Kies voor seizoenloos in onder meer decoratie, plaids, kleding en keukenspullen.
  • Denk eerst goed na wat je zelf wil van een tas of een jurk of agenda en ga op zoek naar het juiste exemplaar in plaats van je in de winkel te laten verleiden tot iets wat het toch niet helemaal is. Alle impulsaankopen die je leven verrommelen maken simpele beslissingen ingewikkeld. Als iets dat je heel veel gebruikt niet helemaal naar je zin is, blijf je op zoek naar iets anders.
  • Kies veelzijdige kleding. Met een simpele jurk in een effen kleur of donkerblauwe jeans in een tijdloos model kan je alle kanten op. Dat zelfde geldt voor niet al te hoge hakken, normale zolen, klassieke handtassen, effen panty’s, neutrale basics (of dat nu een mosgroene lange rok is of een pantalon)…

Is er al zo veel keuze

Niet alle keuze is slecht natuurlijk. Bijna niemand wil leven in een steriele omgeving met acht dezelfde overhemden en broeken in de kast, met dezelfde muziek op repeat, elke dag het zelfde etend. Er is echter al zo veel variatie, in goede en fijne dingen. Als we ons hiervan meer bewust worden, als we erbij stilstaan, verrijkt dat ons leven.

  • De boeken die we lezen en de dingen die we daaruit leren
  • Wandelingen die we maken
  • De mensen die we spreken
  • De gerechten die we koken
  • De combinaties die we maken met de kledingstukken die we hebben: als alles bij elkaar past, zijn de mogelijkheden bijna eindeloos
  • Muziek die we luisteren
  • Onze gedachten en observaties
  • Veranderingen in de natuur en het weer en het licht zoals dat naar binnen valt
  • De dingen die we meemaken
  • Hoe we de spullen in ons huis neerzetten
  • Groenten en fruit die in het seizoen zijn, seizoensgerechten
  • Kinderen die elke dag nieuwe verhalen hebben, goede gesprekken met geliefden
  • Emoties en gevoelens
  • Dingen die we leren; feiten, levenslessen….
  • Dingen die het leven nu eenmaal ‘naar je toe gooit’
  • Planten die groeien en vogels die luidruchtiger worden naarmate het lichter wordt
  • Films die we kijken, prachtige en interessante ‘content’ op youtube om te bekijken
  • Je lijf dat verandert als je er meer gezond eten in stopt en het vaker uit wandelen stuurt
  • Mensen die tegenkomt, bekijk ze alsof je een antropoloog bent. David Attenborough-stemmetje erbij…
  • Planten en bomen in de natuur

Het idee dat oneindige keuze in consumptiegoederen ons blij en gelukkig maakt, is gewoonweg een van de vele leugens van het kapitalisme. Val er niet voor. Het tegenovergestelde is vaak waar 🙂

Geplaatst op

Slaapkamer make-over en herstelde kattenschade

De witte muren op onze slaapkamer waren in de zomer veel te licht. Er hielp geen verduisterd gordijn aan; van mei tot augustus sliep ik niet goed vanwege het licht.

Om een vage reden koos ik toen grijs voor op de muren. Ik wilde geen wit maar wel dat het enigszins licht zou blijven omdat de slaapkamer grenst aan de woonkamer en het raam in de slaapkamer -als de deur van de slaapkamer open blijft- de woonkamer heel veel lichter maakt. Maar grijs. Antraciet of lichtgrijs vind ik mooi maar dit was gewoon sad millennial grey.

Ik had een paar maanden geleden een grijze muur weer wit geverfd maar wit… nah. Ik ben over die fase heen, denk ik nu.

Ik overwoog mauve en lila en pinde te veel kleurpaletten, allemaal met het zelfde idee:

Ik wilde echter geen verf kopen. Januari was al duur genoeg ondanks dat ik geen overbodige spulletjes aanschafte, dus ik keek wat we nog hadden staan in de kelder.

‘Vintage Green’ klonk interessant. Bij Jula, een doe-het-zelf-zaak hebben ze geweldig goed dekkende verf in maar een paar tinten, en dat vind ik zo heerlijk overzichtelijk dat we meestal iets uit die serie kiezen. Ik had geen idee waarom we deze gekocht hadden maar ik was er blij mee 😀

Het is echt prachtig geworden. Ik ben dol op petrol – teal – donker blauw groen – grijsgroen – blaadjesgroen (ons huis is blaadjesgroen aan de buitenkant) en hoewel het donkerder opdroogde dan ik had verwacht, is het precies de juiste kleur! Dan maar iets minder licht in de woonkamer.

Vorig jaar vond ik een geweldige plafondlamp bij de kringloop, die er prima bij past. Lekker kitsch. Als ik de man lief aankijk, wil hij die straks wel ophangen. De spotjes in de slaapkamer blijven altijd raar gloeien en tikken, dus die vertrouwen we niet echt meer en moeten toch al afgekoppeld.

Ook vond ik twee antracietgrijze fluwelen gordijnen voor 20 kronen per stuk bij diezelfde kringloop. De gordijnen die er hingen waren vreselijk toegetakeld door de kleine katjes die nu klein noch erg ondeugend meer zijn maar de schade is aangericht. De gordijnen zijn licht grijs maar overal zaten halen, waar de zwarte, verduisterende stof aan de binnenkant door naar buiten kwam.

Ik bewaar ze wel voor het geval dat deze gordijnen toch te veel licht door blijken te laten in de zomer.

Nieuwe stoelen

In mijn oneindige wijsheid en met onze keurig nette kindertjes -niet- kochten we toen we hier kwamen wonen stoelen in een soort natuurwitte stof. Natuurlijk waren die na een jaar nog alles behalve wit, dus ik kocht stoelhoezen die net iets te klein bleken maar met de nodige nietjes aan de bodem, ging het net. Ook bleken de stoelen een bron van vermaak voor de poesjes dus ie waren eveneens ernstig toegetakeld.

Nu hoeft echt niet alles perfect voor mij. Ik kan prima leven met een tafel met afgesleten verf, een wat doorleefd bankstel, de slijtplekken in beddengoed, een schroeiplek op een plaid, een barst in het aanrechtblad, de scheef gemetselde (niet door ons) muur achter de kachel en niet perfect doorzichtige ramen maar er zijn grenzen; kapot gescheurde stoelhoezen zeggen gewoon iets te duidelijk ‘achenebbisj’.

Daarom bestelde ik XL stoelhoezen bij de Ali Express in licht grijs fluweel en oh en ah, wat een verschil. Ze zijn heerlijk zacht, groot genoeg om ze niet vast te hoeven nieten, van goede kwaliteit en wasbaar. Ik ben meteen weer heel erg blij met mijn stoelen. Ze zien er meteen weer luxe uit.

Anyway. Kleine uitgaven, groot plezier.

Geplaatst op

MInimalistisch leven tip #30: ga voor natuurlijk (zonder hoge kosten of stress)

Photo by Milada Vigerova on Unsplash

Al heel lang let ik op wat voor textiel ik koop als het gaat om beddengoed en kleding maar voor mezelf vind ik het lastig omdat ik niet altijd kan vinden wat ik zoek. Ook voor de twee jongste (meisjes) lijkt er steeds minder verantwoorde keuze naarmate ze ouder worden. Maat 146 – 164 is een beetje grijs gebied, vind ik.

De problemen met kunstvezels zijn al langer bekend. Ze zijn ronduit slecht voor de gezondheid van de planeet en van jezelf. Er zijn duizenden artikelen online die je haarfijn uitleggen wat de nadelen zijn van met name polyester, de meest gebruikte kunststof dus dat doe ik niet nog een keer.

de vershittificering van kleding

Ondertussen wordt steeds meer kleding gemaakt van (een mengsel met een deel) kunstvezels. En kost het meer dan ooit!

Het gebeurt vaak dat ik een mooie jurk zie, in het iets duurdere segment, die volledig is gemaakt van polyester. Of een prachtige trui, met 60% kunstvezels. En niet alleen trendkleding maar ook spullen die voorheen gemaakt waren van 100% katoen zoals hoodies, t-shirts en jeans bevatten steeds vaker en steeds meer plastic.

Tweedehands winkels hangen helaas ook vol met afgedankt synthetisch spul. Kleding uit de tijd van voor de grote fastfashionisering is duurder dan toen het gemaakt werd als je het koopt op ebay of etsy.

En als het nu nog steviger was en langer meeging -het verweer van menig fabrikant om deze materialen te gebruiken- maar dat is ook alles behalve het geval.

Natuurlijk is saai?

Ik vind zelden wat ik zoek in natuurlijke materialen. Waarom is een warme jurk boven de knie met lange simpele mouwen, getailleerd, zonder strikjes en printjes in niet grijs, zwart of beige onvindbaar? Als jeans en een trui of t-shirt je stijl is, is het makkelijk maar ik draag dat alleen uit praktische overweging.

Oke, einde rant.

Tegenwoordig krijg ik echter serieus restless legs in een legging of synthetische broek (het kostte wat tijd om erachter te komen dat dat het euvel was) en word ik iebelig van mijn acryl lievelingstrui, terwijl ik daar eerder prima tegen kon dus. Dan moet je toch wat doen. Concessies, bijvoorbeeld.

20% van de moeite, 80% van het resultaat-tips

Het is onzin om je hele garderobe te ontdoen van elke vorm van kunstvezel. Nieuwe spullen produceren geeft ook een fikse milieubelasting. Ik zag filmpjes op youtube waarin mensen perfect goede buitenkleding of blazers wegdeden, want synthetic.

Het komt op mij over als simpelweg een ‘groen’ excuus om meer te consumeren!

Je kan alles doneren uit angst voor microfiber shedding maar op een ander mens of waar veel kleding uit donatieprogramma’s terecht komt (ergens op aan de Afrikaanse kust of een Chileense afvalhoop) doen ze dat ook.

Stress om zulke dingen vaak nog slechter dan waar je om strest. Er is zo veel ‘slecht’.

Opdragen (in het geval van truien en andere buitenlaag kleding) en uiteindelijk in het restafval lijkt mij de meest milieuvriendelijke optie. Recycled polyester komt van PET-flessen, niet van polyester kleding.

Met een paar kleine aanpassingen (20% van de moeite), vermijd je gelukkig een groot deel (80% of meer) van de problemen. Ah, het Pareto principe. Prachtig.

  1. Kies beddengoed in een natuurlijk materiaal. Ik vind linnen heerlijk omdat het warm voelt in de winter en fris in de zomer maar katoen is ook prima. Ook steeds meer beddengoed is een katoen – polyestermix dus check de labels.
  2. Idem met pyjama’s als je die draagt. Ik vind nachtkleding een gruwel, al die vouwen en randjes en opkruipende broeken of jurken maar als je lichaam zich ligt te herstellen doet het dat liever in katoen, hennep, zijde of linnen dan polyester.
  3. Kies natuurlijke materialen voor de dingen die je dicht op je lijf draagt. Hemdjes, longsleeves en broeken, of jurken in de zomer. Het loont om iets meer te betalen voor goede kwaliteit maar ik heb simpele strakke tops met lange mouw van H&M die al drie jaar intensief gedragen worden door mijn dochter en mij die nog perfect zijn.
  4. Kies voor natuurlijke sportkleding. De negatieve effecten van polyester worden vergroot als je erin loopt te zweten.
  5. Koop een panty met wol, zoals van Oroblu of Wolford.
  6. Installeer een microplasticsfilter aan de wasmachine. Die van ons moet nog geïnstalleerd maar kostte omgerekend 9 euro bij Power. Mijn doel is helemaal geen plastic meer in garderobes maar voor de tussentijd is dit een goede oplossing voor die paar artikelen (werkkleding, een fleecetrui, sokken) die ‘shedden’.
  7. Ik schreef het al eerder: behandel je fast fashion als dure kleding. Flikker niet alles zo maar bij elkaar op 40 graden drie uur lang met een agressief wasmiddel maar behandel de kleding die je hebt netjes zodat het langer meegaat. Was zo koud mogelijk met soort bij soort, op stand delicaat met een mild wasmiddel en droog aan de lijn om shedding tot een minimum te beperken. Gebruik wasnetjes. Lelijke vlekken kan je vooraf behandelen met ossegalzeep, zodat je op een lichter programma kan wassen.

Vervang je spullen langzaamaan door natuurlijke materialen. Er is geen reden om er hysterisch over te doen, hoewel ik voor kleine kinderen wel een uitzondering zou maken en helemaal geen synthetische materialen zou gebruiken.

Niet alles is alleen maar slecht

Ook zijn sommige kunstvezels, in mijn opinie, beter dan natuurlijke vezels. De dikste wollen jas is echt niet zo lekker warm als mijn polyester gevoerde parka (wel twintig keer zo zwaar) en krijg die maar eens droog!

En katoenen ondergoed… het meeste zegt toch ‘blijf uit de buurt want ik ben ongesteld of anderszins ongeinteresseerd.’ Vind ik dan he? (ik zweer bij Hanky Panky en Cosabella voor sexy, vrouwelijk en extreem comfortabel).

Goede merken?

Hier is het lastiger kleding kopen dan in Nederland omdat alles van buiten Noorwegen met 25% BTW en tollavgift wordt belast maar er zijn meer dan genoeg behulpzame topics op Reddit, onder meer.

Als je lieve Engelse kennissen hebt, is Community Clothing een aanrader voor in de UK gemaakte 100% natuurlijke (sport)kleding. Helaas sturen ze nog niet buiten de landsgrenzen. Ik kocht longsleeve shirts en een lamswollen trui voor de man hier (mijn penvriendin stuurde het op) en ik kan na anderhalf jaar gebruik, beamen dat het van perfecte kwaliteit is.

PompdeLuxe is een mooi merk voor kinderen met betaalbare, veelal natuurlijke kleding zonder idiote teksten of schreeuwerige kleuren.

Les Deux voor heren t-shirts blijven lang mooi. Diesel en Tommy Hilfiger spijkerbroeken.

Hier een lange lijst met merken die in EU geproduceerd zijn, maar niet per definitie met natuurlijke materialen.

Als je kleding koopt die in de EU is gemaakt weet je in elk geval dat de producenten zich aan heel veel meer milieuregels hebben gehouden dan wanneer je kleding koopt die gemaakt is in Bangladesh.

In het boek Less – Stop Buying so much Rubbish van Patrick Grant, de man achter onder meer Community Clothing, staat een lange lijst met in UK geproduceerde waren, het meeste in natuurlijke materialen omdat deze uiteindelijk superieur zijn in kwaliteit en duurzaamheid, denk aan Harris Tweed en Barbour kleding.

Merken die zich met veel bombarie op sociale media en via influencers presenteren als God’s gift aan het milieu (Pact, Organic Basics) zijn doorgaans niet geweldig van kwaliteit (of de kwaliteit vermindert als de hype groot genoeg is) maar merken die al stilletjes decennialang hetzelfde doen, zijn dat wel, aangezien perfecte kwaliteit naast nieuwigheid, luxe imago, hype en dumpprijzen, de enige manier is om zo lang te overleven.

Een influencer die jou naar de website van een dergelijke winkel wil bewegen, zal natuurlijk van alles roepen over microplastics in je hersens, endocrine disruptors en hoe je zenuwstelsel langzaam wordt opgegeten door microvezels uit je kleding. Neem het met een korrel zout. Je overleeft het wel. Focus op de makkelijke dingen en laat de lastiger kwesties zich oplossen in het verloop van de tijd.

Geplaatst op

Op naar lichtere tijden: uit winterslaap

Het is lang geleden dat ik iets schreef maar ik heb dan ook erg weinig te vertellen. Het sneeuwt en sneeuwt en sneeuwt.

Van de week waagde ik een poging tot het inslaan van kattenvoer, handschoenen voor de kinderen en ijzerpillen bij het winkelcentrum maar onderaan de oprit lag ik opeens naar de lucht te kijken met een pijnlijk stuitje tot gevolg en toen ik op de rotonde -de sneeuwschuiver was in geen velden of wegen te bekennen- wel erg letterlijk rechtdoor ging en het traction contol lampje iets te vaak oplichtte, besloot ik maar weer huiswaarts te keren en dankbaar te zijn voor netthandel.

Deze winter is laaang. En donker. En koud. Althans, de tweede helft is koud, de eerste helft was donkerder maar bovengemiddeld warm; de kinderen kwamen begin december nog met een rups die ze op het fietspad vonden, wat ermee moest. We hebben hem onder de bladeren gezet die ik had opgeveegd van het balkon in de hoop dat hij of zij de weg vindt naar de warmste plek.

Hooggeëerd bezoek

De voerautomaten worden beter bezocht dan ooit. We hebben enthousiast freeloadende spechten, eksters, merels, kuifmeesjes, matkoppen, zwarte meesjes, goudvinken, heel veel pimpel- en koolmezen en een paar eekhoorns.

Misschien zijn er nog meer soorten maar een groot deel van het voer hangt onder het balkon waar ik ze niet kan zien maar waar het niet ondersneeuwt en waar ze beschutting hebben tegen roofvogels en de ergste kou.

Routines en de wind eronder

Mijn zin in Dingen Doen was ook een beetje ingezakt. Ik ben wel in huis bezig geweest -keukenkastjes waren nog nooit zo schoon- en hield een lange mailwisseling met een vriend van vroeger. Wat we eten bleef een verrassing tot ik daadwerkelijk moet gaan koken. We deden langzaamaan in januari, wat fijn was na alle stof en zooi van de verbouwing van de badkamer in december en december in het algemeen. De badkamer wacht nog op de nalevering van een pakje tegels en goede zin onzerzijds om de laatste voegen en losse eindjes af te werken.

Maar nu… heb ik toch wel zin om mijn gewone leven weer op te pakken. Mijn goede energie keert terug. Ik heb zin om me te verdiepen in de dingen die mijn interesse hebben, om projectjes af te maken, om weer strikt te zijn met boodschappen en planningen en routines, wat plantjes voor te zaaien voor warmere tijden en voorzien van brodder (banden ijzeren pinnetjes, een soort spijkerbanden voor onder je schoenen) mijn wandelroutine weer op te pakken want ik merk dat mijn lijf en mijn hoofd mijn wekelijkse 25 tot 30 kilometer missen.

Goed, dat betekent dat de kinderen vandaag zoals eerder gebruikelijk allemaal netjes hun kamer stoffen, stofzuigen en opruimen en hun was zelf opvouwen, dat ik een uurtje de tijd maak om wat maaltijden voor te bereiden met wat ik nog heb, dat ik straks eens een boodschappenbriefje en menuplan maak voor de komende week zodat we wat minder voor wat last minute boodschappen naar de buurtsuper hoeven en dat gewoon, het leven na een welverdiende winterrust weer zijn normale loop krijgt. Ik heb daar echt enorm veel zin in!

parkeerplek bij het winkelcentrum 😀
Geplaatst op

De helderheid van een no buy challenge

Januari voelt als een zucht van verlichting voor mij. De donkerste dagen liggen weer achter ons en wat het weer ook doet, over een paar weken krijgt de zon meer warmte, over iets meer dan twee maanden landen de eerste witte kwikstaartjes en donkerder wordt het het komende half jaar niet.

Na een maand van overdaad, is de maand van soberheid die erop volgt als in een kristalhelder meer springen op een hete dag.

Nee, geen blue monday voor mij en mijn gemoed, ook al is het landschap nog zo mistig en monochroom.

Alle goede voornemens op een stokje…

Een nieuw jaar betekent een boel ‘challenges’ en ‘dit jaar wordt alles beter’ op het internet. Ik heb daar gemengde gevoelens over. Het is goed om te testen of je iets kan (ik weet dat ik met plezier tussen de ijsschotsen kan zwemmen bijvoorbeeld) maar het moet geen vrijbrief zijn om erna, zonder verdere reflectie, door te gaan met hoe je het ervoor ook deed.

Met moeite een ‘no spend januari’ voltooien en al tijdens die maand reikhalzend uitkijken naar 1 februari als je weer mag kopen, doet niets voor blijvende gedragsverandering. Of een dry januari en op 1 februari verder gaan waar je op 31 december gebleven was.

Wat je echt wil, met een no spend periode

Maar iets moois gebeurt als je niets koopt en je je bewust wordt van je gedrag. Normaal had je misschien die winkel in gelopen of die winkelapp geopend en nu… wel, je koopt niets dus wat heeft het voor zin? Niets.

Dan maar een boek lezen, een brief schrijven, een film kijken of vroeg naar bed. Wat dan ook. Iets anders dan kopen, lezen over kopen, kijken naar kopen, denken over kopen, lijstjes maken om te kopen…

Je begint wat je hebt, meer te waarderen als je je bezig gaat houden niet met meer, maar met wat je hebt.

Eigenlijk had je al een prima mascara, wollen trui, paar enkellaarsjes en een flinke stapel boeken om te lezen.

Je make up ziet eruit als nieuw als je je kwasten schoonmaakt en je je spullen schoonveegt met een doekje. Netjes opruimen, de ongebruikte en ongeliefde dingen eruit en tadaa, een stralende collectie favorieten.

Je koopt geen nieuwe planten maar leert hoe je de planten die je hebt, kan stekken. Of beter verzorgen zodat ze niet dood gaan.

Je stopt je plaids, dekens en kussens een rondje in de droger zodat ze weer als nieuw voelen. De luxe ❤

Je vesten en truien zijn weer als nieuw als je de pillen verwijdert.
Je ongebruikte favoriete blouse die een knoop mist, krijgt zijn knoopje weer terug en kan terug in de roulatie.
Die prachtige jas met die iets te wijde taille die al twee jaar in je kast ligt, wordt eindelijk afgegeven bij de Gouden Schaar en een week later heb je de perfecte jas.

Alle aangebroken zakjes en pakjes met watisheteigenlijk worden uit de kast gehaald en weggegooid, wat ruimte maakt voor koken met verse producten en echte kruiden. Andere ongebruikte producten worden onverwacht lekkere gerechten die misschien wel in de roulatie blijven.

Het maakt mij blij om outfits te herhalen en mijn favoriete trui aan te trekken. Om een rondje door het huis te maken en te kijken wat ik kan doen met de dingen die ik al heb. Simpelweg je spullen op een andere plek zetten kan het al laten lijken alsof je iets nieuws hebt. Het is een plezier om een product op te gebruiken of iets creatiefs te verzinnen met iets dat je al hebt.

Hoe overconsumptie je persoonlijkheid en smaakt uitwist

Trends volgen en overconsumeren komt naar mijn idee voor uit onzekerheid. Over de eigen financiële of sociale positie, bijvoorbeeld. Over het eigen kunnen. Over de eigen creativiteit en vindingrijkheid. Over onze eigen smaak.

Door een gebrek aan authenticiteit en gebrek aan zelfkennis. Dat is wat moderne cultuur doet: het wist je eigen persoonlijkheid en smaak uit en vertelt je dat je xyz nodig hebt om geaccepteerd te worden (haha), jezelf te zijn en uit te communiceren naar anderen wie je bent.

Maar die anderen, die geven geen f. Die zijn zelf veel te druk bezig met wat ze nodig denken te hebben om te communiceren wie ze zijn. De ironie 🙂 Met het afbetalen van de lening voor de electrische BMW (virtue signaling en opscheppen in een) of het logo op hun tas of de honderden kleine aankoopjes waartoe ze zich heel de tijd verleiden waarvan ze steeds maar weer hopen dat het iets toevoegt.

Als je de winkels, trends, sociale media en andere verkopers (magazines, tv-programma’s) negeert, ontstaat er duidelijkheid. Duidelijkheid over wat je wil. Wat je mooi vindt. Wat je het liefst draagt en leest en doet. Waarmee je je wil omringen. Wat je wil doen met je leven misschien zelfs wel. Over wat je liever hebt: kasten vol spulletjes of een solide banksaldo.

Wat we willen

De meesten van ons, willen niet datgene waar we ons geld aan uitgeven. We willen een makkelijk en aangenaam huis in een gezellige buurt met spullen die iets voor ons betekenen. Een noodfonds en wat spaargeld. Een hoofd dat er niet uitziet als een grindtegel maar we hoeven ook geen supermodellen te zijn; gewoon goed in ons vel zitten is genoeg. Genoeg tijd met de kinderen, vrienden, familie en onszelf. Stoppen met werken in onze goede jaren en niet pas als we niet meer rendabel zijn op de arbeidsmarkt. Een paar mooie reizen maken. Ons eigen hart volgen en pad bewandelen. Werk doen waarbij we het idee hebben iets bij te dragen aan een betere wereld.

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #30: weet waarom en wanneer je koopt

Je moet geen boodschappen doen als je flinke trek hebt en je moet jezelf niet loslaten in winkelcentra of op shopping apps als je jezelf rot voelt.

Hoe algoritmes en sociale media je manipuleren

Maandagochtend is een tijdstip waarop veel vrouwen zich blijkbaar niet op hun best voelen. De beste tijd voor de aanbieders van cosmetica, kleding en andere welzijnsspulletjes.

Een van de vele schandalen van Facebook is dat ze jonge meisjes die net een selfie verwijderen van hun profiel, of uploaden maar niet posten, reclames laten zien voor afslankpillen, foundation en wel ja, nose jobs.

Zum kotzen of niet dan, zulke praktijken. Zo subtiel en schaamteloos tegelijkertijd.

Zelfkennis is de beste verdediging

Jezelf kennen is belangrijk. Niet dat we er ooit echt achter komen wie we zijn maar inzicht krijgen in je eigen gedrag is essentieel om te zorgen dat anderen dat minder makkelijk kunnen manipuleren.

Wanneer ben je het meest geneigd om dingen te kopen? Voor mij is dat in maart, als het echt weer licht wordt en dat licht ongenadig elk vlekje op mijn winters bleke gezicht en uitgegroeide haar belicht. Als de zon elk hoekje in huis beschijnt. Als het winterse zwart en teal en donkerrood schreeuwen om vervangen te worden door iets vrolijkers, ondanks dat ik me totaal niet op mijn gemak voel in lichte kleurtjes.

En de zomer, wanneer ik verlang naar de beschutting van het herfstlicht en donkerder nachten. Dan heb ik de neiging om muren donker te verven, stapels boeken met kandelaars als versiering neer te zetten en plaids op de bank te gooien.

Rond dag 23 van mijn cyclus ben ik meer geneigd om op een winkelwebsite te scrollen en mooie kleding in een mandje te leggen dan daarbuiten. Waarom? Ik voel me dan niet op mijn best en we weten allemaal dat nieuwe kleding daartegen helpt.

(Handig joh, zo’n cyclus-app: weten ze precies wanneer ze je wat moeten laten zien. Deze app en hun 291 partners waar je zonder nadenken ‘alles accepteren’ tegen zegt, weten precies wat ze doen.)

De momenten waarop we kwetsbaar zijn

Voor anderen is het misschien na een week hard werken. Als er ruzie met iemand is. Als de kinderen veel aandacht vragen. Als het herfst wordt. Na te veel social media of na het doorbladeren van de septembereditie van Vogue. Als je je te dik voelt. Als je enthousiast bent over een nieuwe routine die zo veel belovend klinkt. Als je bijna ongesteld wordt. Als een influencer haar supplementen aanprijst voor precies wat jij denkt te mankeren. Als een apparaat je belooft om in een kwartier de heerlijkste maaltijden op tafel te zetten terwijl het leven je overweldigt.

Meten is weten

Check gewoon eens je bankafschriften of de accounts van je favoriete winkels. Weet je nog waarom je kocht wat je kocht? Wat dacht je te kopen? Wat bleek het, in de praktijk? Gebruik je het nog? Draag je het? Gaf het je het gevoel waarnaar je op zoek was?

Of: schrijf een maand al je uitgaven op. Zonder veroordelen. En ga ja wat je deed besluiten tot kopen over te gaan. Waarom kocht je het pak koekjes? De rok? Het mandje vol sopjes en verfjes bij de voordeeldrogist?

Hoe voel je je nu over die aankopen? Hebben ze je leven aangenamer of mooier of makkelijker gemaakt? Je relaties verbeterd? Je gezonder of slanker gemaakt?

En: wat was beter geweest dan iets kopen?

Wat wilde je eigenlijk?

In plaats van kleding, wil je misschien gezonder eten en een lijf waarmee je blij bent.
In plaats van kleding in maart, wil je misschien gewoon de zon op je gezicht en lekker naar buiten zonder dikke jas.
In plaats van een airfryer of slowcooker, wil je misschien meer tijd in de avond om rustig te kunnen koken en eten in plaats van na een uur file en acht uur op kantoor ook nog eens in de keuken te moeten presteren.
In plaats van het dure koffiezetapparaat, wil je misschien gewoon meer -en met aandacht- kunnen genieten van je koffie die je normaal staand aan het aanrecht drinkt.
In plaats van yogamatten, -blokken, -ballen en -programma’s wil je misschien gewoon tijd om tien minuten, in je eentje een paar stretchoefeningen te doen zonder dat er kinderen aan je benen hangen of aan je hoofd jengelen.
In plaats van nieuwe cosmetica, wil je misschien de gezondere tint die je bereikt met minder alcohol en sigaretten, meer water, groenten en fruit en frisse lucht.
De enorme eiken tafel met acht luxe stoelen staat misschien symbool voor je behoefte aan meer tijd met en voor vrienden.

Helaas, hoe harder we blijven rennen op dat tredmolentje, des te verder raken deze echte verlangens buiten bereik.

Wiskunde

Het is zo simpel: als je minder koopt, houd je meer over. Als je minder koopt en minder hoeft te verdienen, hoef je minder hard te werken.

Als je steeds verbonden bent met media die erop gericht zijn jou te manipuleren en misleiden om aan je te verdienen, maak je je kwetsbaar.

Als je niet zelf besluit dat je beter kan gaan wandelen, tekenen, kruiswoordpuzzels doen, vroeg naar bed gaan of een boek lezen maar gaat scrollen en winkelen, zet je alles in je hoofd wijd open om gemanipuleerd te worden op de momenten dat je daar het meest vatbaar voor bent .

Om een kort verhaal lang te maken

In plaats van jezelf op een goede dag te vertellen: ik koop NOOIT meer iets nieuws en jezelf een faal te vinden als je toch voor de bijl gaat, kan je beter de tijd nemen om erachter te komen wanneer en waarom je koopt.

Marketing is zo manipulatief en zo verfijnd, dat alleen kennis van je eigen gewoontes en valkuilen een goede bescherming kan bieden. En ad blockers, ‘deactiveer account’ en snipp snapp snute, da er eventyret ute!

Fijne dag allemaal!

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #29: stop met ontrommelen

Januari is de maand bij uitstek om op te ruimen, uit te zoeken en plaats te maken voor nieuwe dingen. Absoluut! Maar hoe vaak gebeurt het dat elke paar maanden dezelfde spullen en producten worden opgeruimd… en vervangen? Door… min of meer het zelfde?

Er is een paar maanden na de euforie van de opruiming weer te veel speelgoed, knutselspul, cosmetica, haarspul, ongebruikte keukenapparaten, koffiebekers, kleding, oplossingen voor dingen die niet eens echt problemen waren, sierkussentjes, plaids, boeken…..

Photo by Orgalux on Unsplash

Ik snap het; als we eindelijk onze spullen onder controle hebben is het verleidelijk om meer toe te voegen. Het leven voelt kalmer en onze spullen onder controle: dan kopen we nu dingen die we echt leuk vinden. Denken we.

Vaak maken we echter wederom dezelfde, niet echt doordachte keuzes en stroomt ons huis weer vol. We zeggen ‘ja’ tegen krijgertjes, tegen ‘wel leuke’ dingen die we tweedehands vinden, tegen goedkope dingen bij de discountwinkels, sjouwen dingen mee van de straat omdat het anders weggegooid wordt….

Of: in een winkel, met zo veel opties en mensen en een paar babbelende kinderen, kijken we niet goed naar ingrediënten om er pas thuis achter te komen dat we plastic crèmespoeling of waterproof i.p.v. gewone mascara hebben gekocht. Argh!

Nieuwe spullen, bovenop de dingen die we daadwerkelijk nodig hebben, beloven veel maar brengen weinig. Ik weet het, ik heb mijn vingers daar ook aan gesneden. Dan voelde ik me schuldig om iets duurs te kopen dat ik echt leuk vond en kocht ik drie keer iets net-niets en de vierde keer alsnog de goede kwaliteit die ik direct had moeten aanschaffen.

Of ik dacht: ik gebruik nooit meer nagellak, om dan na een paar maanden zo vreselijk veel zin te hebben in een mooi kleurtje. Of planten: ik gaf eens al mijn planten weg, om het daarna wel heel kaal te vinden en weer een paar verse plantjes aan te schaffen.

Photo by pure julia on Unsplash

De cyclus stopt nooit als je je laat meevoeren door hetgeen je wordt aangeboden. Er zijn gewoon veel verleidelijke producten. En loze beloften. En tegenwoordig is het baggerkwaliteit wat de klok slaat, ook nog eens!

De declutter-cyclus

Maak ruimte door te ontrommelen-> geniet van lege ruimte -> raak verveeld door lege ruimte -> voeg spullen toe -> voel je schuldig over aankopen -> raak overweldigd door overdaad aan spullen -> declutter spullen en voel je goed en licht -> etc.

Dat is een cyclus die moet stoppen. Het voelt goed om ons teveel ergens anders heen te brengen maar voor blijvend resultaat, zullen we de instroom van spullen ernstig moeten beperken.

De aarde, onze portemonnee en ons innerlijke mens zullen ons dankbaar zijn.

Het maken van gedegen beslissingen over de dingen waarmee we ons omringen en die we dag in dag uit willen gebruiken, is iets dat we moeten leren.

Stel dat…. je niets meer kon kopen?

De perfecte spullen bestaan niet. Hoe zouden we echter onze spullen behandelen als we niet naar believen nieuwe dingen konden kopen, of als alles dubbel zo duur was? Als we wisten dat we met het exemplaar dat we kochten, een paar jaar of decennia moesten doen? Dat we het op moesten gebruiken en repareren tot dat niet meer kon, voor we nieuw kochten?

Daar probeer ik zo veel mogelijk naar te leven. Er zijn nog steeds soms dingen die we uitlezen, waar we uitgroeien, die we ontgroeien of uitkijken of die we gewoon niet meer nodig hebben.

Ik bedoel ook absoluut niet dat we ons tot in lengte van dagen door een berg miskopen heen moeten werken en outfits moeten dragen die ons miserabel maken. Alsjeblieft, doe de dingen die niets toevoegen, weg. Wees niet bang een de artefacten van een oude versie van jezelf, de deur te wijzen.

We groeien, we verhuizen, we veranderen, we krijgen nieuwe interesses, we komen aan, vallen af, krijgen kinderen die uiteindelijk de deur uit gaan en bij veel van die veranderingen, horen andere spullen. Daar is niets mis mee.

Wat ik wil zeggen is (niet in de laatste plaats tegen mezelf!) dat we moeten stoppen met bovengenoemde cyclus door:

  1. Heel goed na te denken of we iets daadwerkelijk nodig hebben. Grote kans van niet, namelijk.
  2. Alle andere opties eerst moeten aanboren: winkelen in je eigen kast, repareren, opknappen, lenen, tweedehands, een alternatief gebruiken
  3. Tevreden te zijn met wat we hebben. Dat gaat een stuk beter als we stoppen met onszelf vergelijken met anderen die het ‘beter’ lijken te doen
  4. Leven met de imperfecties van nagenoeg elk ding en waarderen wat het wel doet voor ons.
  5. Als we iets kopen, iets aanschaffen dat ons jarenlang plezier zal geven. Geen spaanplaat maar hout, geen polyester maar wol, geen nepleer maar leer, geen QingChong wasmachine maar een Miele, geen trends maar tijdloosheid….
  6. Stoppen met denken dat we een verantwoorde consument zijn als we keer op keer bergen spullen bij de kringloop brengen, die we pasgeleden gekocht hebben.
  7. Proberen ons van zo min mogelijk te ontdoen, door zo min mogelijk en zo bewust mogelijk te kopen, anders blijf je dweilen met de kraan open.
  8. Genieten van de rust en ruimte die leven met minder meuk ons brengt. Alles wat je toevoegt, brengt een verantwoordelijkheid met zich mee en dat gaat heel ongemerkt, tot je opeens 7 uur per week extra bezig bent met spulletjes managen en je je afvraagt waarom je nergens tijd voor lijkt te hebben….

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #28: leg je telefoon een eind weg

Sommige manieren om je leven te vereenvoudigen, zijn heerlijk simpel. Zoals dit: leg je telefoon (in een kast) in een andere kamer.

Je telefoon en de apps erop zijn gemaakt om verslaafd te zijn. Sommige zijn handig (telefoonfunctie) maar ik denk dat ze in 10% van de gevallen handig zijn en in 90% een afleiding van belangrijker dingen (pinterest), stoorzender (whatsapp) of ronduit schadelijk (tiktok en shopping apps).

The phone proximity brain drain.

Het is echt.

Once in the testing room, subjects completed a couple of tests designed to measure cognitive performance. Then they answered a questionnaire that asked them how frequently they had thought about their phones during the testing, and whether they thought their phone’s location could have impacted their performance.

The results were pretty dramatic. The “desk” group performed worst on both cognitive tests, and the “pocket/bag” group came second. In both tests, the “other room” group performed best. The results of the cognitive testing strongly suggested that the physically closer our phone is, the worse we perform, even if it’s silenced.

Het vervelende is ook natuurlijk, dat dit effect in een rijdende auto niet verdwijnt.

Het leven is voor veel mensen ‘saai’ zonder telefoon in de buurt. Zonder scherm. Zonder iets om je gezelschap te houden. Een podcast of een filmpje of terwijl je bezig bent met koken of een ‘gesprek’ met een vriendin op whatsapp terwijl je de was vouwt.

Voor die dingen is uiteraard een tijd en plaats maar als je weet dat alleen al een telefoon in de buurt je minder gefocust en dommer maakt, dan is het toch beter om hem uit te buurt te houden en alleen te gebruiken als je daar bewust voor kiest.

Ikzelf wil niet dat heel de dag mijn aandacht wordt getrokken door dat apparaat waar ik zoals zovelen een haat-liefdeverhouding mee heb.

Het is wonderlijk en verontrustend tegelijk dat die kleine apparaten zo’n enorme macht over ons en de hele samenleving hebben. Met ook inmiddels epidemische brainrot, is het denk ik zaak om te zorgen dat wat we nog over hebben aan aandachtsspanne en concentratievermogen, goed te bewaken en als het even kan, weer wat verder op te kweken.

Daarom ligt mijn telefoon overdag doorgaans in de slaapkamer. Ik hoor hem wel als iemand me belt maar verder niet. Ik heb ook niet de behoefte om hem steeds te checken. Mijn telefoon staat bijna altijd op ‘niet storen’ en alleen de meldingen van gezin en sommige familieleden komen door. De kinderen weten dat als ze me dringend nodig hebben, het geen zin heeft om een berichtje te sturen maar dat ze moeten bellen.

De crisis van de dag…

Mensen maken overal een noodzaak van, krijg ik het idee. Het lijkt me enorm vervelend als andere mensen menen mijn tijd te moeten bepalen door te verwachten dat ik binnen vijf minuten antwoord, of altijd bereikbaar ben. Als je anderen afwent van dat idiote idee (collega’s, ouders, vrienden) is je leven een aangenamer, rustiger en simpeler.

Het is veel te makkelijk om berichtjes te sturen over werk aan collega’s. Vroeger ging je toch echter ook niet na het avondeten nog even langs bij een collega om een envelop met papier door de bus te schuiven met de mededeling: ‘kijk hier nog even naar’.

Het makkelijkste is het, om anderen nooit aan je beschikbaarheid te laten wennen maar daarvoor is het nu wat laat voor de meesten. Als ik in die situatie zou zitten, zou ik zeggen dat je me vanaf nu kan bellen in geval van nood en dat ik verder reageer als het mij uitkomt. Maar ‘nood’ is het bijna nooit. En in geval van echte nood, is er sowieso niemand die gaat lopen ‘appen’.

Dus.

Photo by Fermin Rodriguez Penelas on Unsplash
Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #27: doe het hoognodige

En doe het consequent.

Ik ben van mening dat als je omgeving kalm is en je routines in orde zijn, je meer gedoe kan hebben in je leven dan wanneer de afwas hoog opgestapeld ligt in de gootsteen, de was overal ligt behalve in een wasmand of opgevouwen in de kast en je eettafel bedolven ligt onder oude folders, blauwe enveloppen en briefjes van school die je vorige week had moeten inleveren.

Ochtendroutines zijn natuurlijk de zoveelste hype en echt, hoe realistisch is het dat je een kwartier gaat gymen, dan mediteren, dan een groene smoothie drinkt en vervolgens met een matcha erbij in je dankbaarheidsdagboek schrijft. Haha. Nee. Ik begin mijn ochtend rustig met twee of drie koppen decaf, mijn notitieboek, vulpen en stilte.

Maar echt, een routine waarbij je gewoon sh’t doet, is goud. Je hoeft dan de rest van de dag, niet meer te denken aan al die kleinigheden.

Sommige dingen zijn ingrijpend in het dagelijks leven (zieke kinderen, een verbouwing, hulpbehoevende ouders) maar hoe vervelend is het als dan ook nog de bedden niet zijn opgemaakt, mensen vragen om schone t-shirts die er niet zijn, de tafel niet wordt afgeruimd en je ’s avonds wegens gebrek aan planning een vette vieze bezorgpizza moet bestellen?

Daarom heb ik een vrij solide (rigide?) ochtendroutine. Het kost me, afhankelijk van mijn bui en andere omstandigheden ergens tussen een kwartier en een half uurtje. Wat ik doe:

  • Opruimen. Als er nog boeken, afstandsbedieningen, plaids, kopjes of andere dingen slingeren ruim ik die direct op. Doekje over de salontafel.
  • De was. Een nieuwe in de machine of ophangen / opvouwen wat schoon is. Ik leg heb boven vier manden, de kinderen leggen hun spullen in de kast
  • De keuken netjes maken: aanrecht schoon, koffieapparaat en fluitketel afdoen. De kinderen maken hun eigen ontbijt en lunch en het is de bedoeling dat ze alles achter zich opruimen, wat steeds beter gaat
  • Bedden opmaken. Een opgemaakt bed is zo veel uitnodigender en rustiger aan het oog dan omgewoelde lappen. De kinderen doen hun bedden steeds vaker -en netter- zelf
  • Doekje over wasbak en toiletten
  • Luchten, al is het min twintig
  • Wat ik tegenkom aan was en rommel verzamel ik in een wasmand en ik breng het naar de juiste plek. Een stuk of drie stapelbare wasmanden helpen om alles
  • Stofzuigen of robot aanzetten
  • Iets verzinnen voor het avondeten, of op zijn minst checken of ik genoeg heb om iets eetbaars mee te maken als het zo ver is.

Deze dingen zijn de minimale dingen die ik moet doen om te zorgen dat het netjes is en eigenlijk heel de dag ook wel min of meer blijft.

Ik begin als de jongste twee uit bed komen en ben vaak klaar tegen de tijd dat ze naar school gaan en dan heb ik ook nog even bij ze gezeten als ze aan het eten zijn.

Het geeft me zo veel!

Een opgeruimd en fris huis, meteen aan het begin van de dag.
Helderheid in mijn hoofd.
Het gevoel wat gedaan te hebben. Een goed gevoel.
Motivatie voor andere dingen die ik moet doen.
Makkelijker kunnen improviseren.
Minder kans om de rest van de dag te verlummelen.

Heb je wel eens gemerkt dat als je ’s ochtends dingen uitstelt, je de rest van de dag weinig meer gedaan krijgt en er echt heel veel voor nodig is om jezelf aan de gang te krijgen? Ik wel, dus ik houd me altijd aan mijn routine.

Als ik klaar ben met wat ik moet doen, schrijf ik soms een stukje, of een berichtje aan iemand en daarna ga ik, als het weer het toelaat, wandelen. Ik weet vrij zeker dat ik zonder die ochtendroutine, niet zou gaan wandelen. Want… nog zo veel te doen in huis!

Het is helemaal niet veel. Het is meestal niet veel. Het lijkt veel maar met de goede energie van de opkomende zon, is alles zo gedaan. En… als de kleren schoon zijn, de rommel onder controle is, de keuken en toiletten fris zijn en er een plan is voor het avondeten, is toch het allerbelangrijkste gewoon gedaan? De rest kan, als het moet, prima wachten.

Na twee dagen heel veel sneeuw verplaatsen (er viel een halve meter) is dit vandaag mijn uitzicht. Ik kan niet wachten om naar buiten te gaan voor de lol in plaats van om randen keiharde sneeuw van de sneeuwschuiver weg te hakken -zodat we met de auto de weg op kunnen- dus doei!

Geplaatst op

Minimalistisch leven tip #26: wees je eigen coach

Photo by Nora Hutton on Unsplash

We denken dat we niets meer zelf kunnen. We zijn zo gewend geraakt om naar anderen te kijken als we iets willen veranderen in ons eigen leven dat gewoon ons eigen gezond verstand gebruiken ergens onder aan de lijst van opties bengelt.

Zo zonde!

In plaats van een uurtje met pen en papier te hersenstormen wat we zelf kunnen veranderen, op een manier die bij ons past, wenden we ons tot youtube video’s, instagram influencers, google…. om vervolgens keer op keer dure ingewikkelde methodes te proberen die niet bij ons passen waardoor we keer op keer de bevestiging krijgen dat we niet deugen.

Het is allemaal zo simpel

Het probleem is dat anderen aan simpele oplossingen niets verdienen.

De huisarts die niet doorvraagt over je drinkgedrag maar anti-depressiva voorschrijft.
De ‘krijg je leven op orde’ instagrammer die je niet vertelt: ‘met een agendaatje van de Hema van 1,50 lukt het ook’:
De bespaarblogger die je vertelt dat alle informatie uit haar cursus (nu van 279 voor 59 euro!), ook in duizendvoud op internet te vinden is, gratis.
De voorheen ICT-manager-thans-meditatiegoeroe die met een flinke oprotbonus een paleisje op Ibiza kocht en jou als overwerkte midlifer nu vertelt hoe je innerlijke vrede vindt a raison van 1500 euro per weekend die ook gewoon zou kunnen zeggen: koop niet zo veel shit, pleur die telefoon weg, zoek een relaxtere baan en maak een wandeling.

Water

Ook zoiets. Als je meer water wil drinken heb je geen fles nodig die bijhoudt hoeveel je drinkt, of een app. Je kan gewoon een alarm zetten, of het drinken van een groot glas water verbinden aan een ander vast punt in je dag (toiletbezoek, na een maaltijd, bij het opstaan). Je bent niet debiel.

Je huis op orde

Soms heb je wat hulp van een ander nodig om je sh’t op orde te krijgen. De ochtend- en avondroutine, admin-uurtje en wekelijkse snelle schoonmaakbeurt van Flylady volg ik al jaren, aangepast aan ons huis en ons leven. Er is zo veel gratis informatie en echt, je hebt geen ingewikkelde boeken en plannen nodig!

Consequent zijn en bijhouden. Zo min mogelijk naar binnen sjouwen en zo veel mogelijk overbodige spullen wegdoen is mijn manier om het mezelf zo makkelijk mogelijk te maken en toch in een altijd op orde zijnd huis te wonen.

Alleen jij hebt jouw huis, jouw energie, jouw hoeveelheid kinderen, huisdieren, werk en tolerantie voor spullen etc. Jij weet wat er gedaan moet worden. Jij weet waar jouw knelpunten zitten. Ga daar gewoon mee aan de slag.

Veel is ook een kwestie van gewoon doen. De perfecte routine bestaat toch niet, want leven, enzo.

fitheid

Je kan de raad van een influencer volgen. De dochter van een kennis is zo’n influencerdame. Gezegend met een schitterend lijf, dat ze volgens haar instagram -maar niet echt- dankt aan groene poeders, begeleide workoutroutines en detoxprogramma’s. Ze krijgt 15% van de inkomsten van haar opdrachtgevers -mensen bestellen de spullen bij haar- en harkt zo naast haar administratieve baan, ongeveer 1500 – 2000 euro per maand extra bij elkaar. Briljant.

Als je nu gewoon eens meer ging bewegen? Fietsen of lopen naar de winkel, je schuur opruimen, de vloer dweilen, dansje doen, blokje om, trap nemen, auto verder weg parkeren, boodschappen doen bij verschillende winkels in plaats van de supermarkt, bushalte eerder uitstappen, ommetje in je lunchpauze (ook bij ‘slecht’ weer) en in plaats van naar de stad met een vriendin, een eind door de polder?

Als je drie keer je sportschoolabonnement elf maanden voor het jaar voor J.L. hebt gehad, probeer de vierde keer dan iets dat bij jou past. Er is echt wel iets dat je wel leuk vindt en volhoudt.

In plaats van dure detox-supplementen en sapkuren (al dan niet onder nog duurdere begeleiding) kan je ook stoppen met eten en na je diner, alcohol schrappen en suiker beperken tot feestelijke gelegenheden. Een zakje kruiden -mariadistel of paardenbloem- om thee van te maken en jouw lever is al snel weer zo goed als nieuw.

Effectief mediteren

Net als met mediteren. We maken dat zo moeilijk. We kopen apps en boeken en retraites waar we met 25 anderen leren van een ‘goeroe’ hoe we dan precies rust in ons hoofd krijgen.

Zet je telefoon en de wifi uit en staar eens uit het raam of naar je slapende kat terwijl je koffie drinkt. Of decaf. Of water. Of niks. Schrijf een brief, met de hand. Ga borduren of fiets een stukje om. Werkt ook! Dan kan voornoemde goeroe de hypotheek op dat paleisje op Ibiza niet meer betalen, maar dat is dan maar zo.

Als je elk ledig moment vult met die shit op je telefoon (nieuws, stasibook, berichten van 120 niet ter zake doende mensen en groepen in watsap) en in elke rij, wachtkamer of plaspauze gaat scrollen dan wordt het wel druk in je hoofd. Ik typte ‘ruk in je hoofd’. Ja, dat ook.

Als je vaker zulke momenten inlast, worden de gedachten in je hoofd vanzelf minder luidruchtig.

Therapeuten

Die hebben ongetwijfeld hun nut voor veel mensen. Maar wat denk ik ook belangrijk is, is dat je jezelf laat zien dat er zo veel goede dingen zijn. Je kan het verleden nooit veranderen maar je kan wel de mooie dingen in het leven opzoeken en je eigen leven veranderen. Misschien niet in een maand maar wel in een jaar.

Je kan blijven spitten en herkauwen en dat vult ongetwijfeld menig therapeutenportemonnee maar…. wat de laatste jaren uit onderzoek blijkt is dat onze persoonlijkheid tot op hoge leeftijd zelfs, veel minder statisch is dan we dachten. Je hoeft niet te blijven hangen in onrecht dat je is aangedaan.

Lees oude filosofen, doe je rug recht, schouder naar achteren en kin omhoog, bevrijd je van ketens die je gevangen houden in een bepaalde situatie, gun jezelf een bos bloemen en een heerlijk boek of een luxe koffie in een cafeetje, vervang negatieve gedachten door positieve, adem frisse lucht, houd een dagboek bij (geen klaagboek), bedenk hoe je je leven leuker kan maken, begin een hobby, kijk vogels, probeer andere mensen niet te veranderen, bemoei je met je eigen zaken, neem jezelf niet zo serieus en als iets mislukt, leer er dan van.

Je eigen stijl

Ook daar wordt groot geld mee verdiend. En ik zeg niet, dat iemand met een oog voor stijl je niet op weg kan helpen. Hulp van buitenaf om je op weg te helpen, kan soms echt een goede investering zijn.

Maar… we weten zelf toch wat we echt leuk vinden? Als je getrokken wordt naar fleurige jurkjes en hoge laarzen, moet je geen lichtblauwe jeans en sportschoenen kopen. Als victoriaanse huizen en interieurs je doen ‘oh’ en ‘ah’, ga dan niet naar Ikea.

Kijk eens een tijdje helemaal geen pinterest, social media, tijdschriften of zulks. Wat komt er bovendrijven bij jou? Misschien is dat helemaal niks en boeit het je eigenlijk helemaal niet zo. Ook een bevrijding. Misschien wil je meer comfort, meer eenvoud of meer kleur, of minder rommel. Of voel je je in die nieuwbouwblokkendoos eigenlijk als een konijn in een stoofpot.

We gaan op zoek naar ‘inspiratie’ maar de ware inspiratie komt uit jezelf. Je kan van alles mooi vinden maar dat wil niet zeggen, dat je het zelf ook wil. En dat doen we wel vaak: we zien iets dat bij een ander heel leuk is maar dat bij onszelf totaal niet blijkt te werken of we kopen wat we altijd kochten, terwijl we dat helemaal niet mooi meer vinden.

Gezond eten

In ons hoofd weten we hoe we eruit willen zien. Bij welk gewicht we ons goed voelen. We weten bij welk eten we ons goed voelen (zo lang je je systeem niet stelselmatig overspoelt met alcohol, suiker en sterk bewerkte voeding). Of we tweemaal per dag kunnen eten, of liever vier. We kennen onze valkuilen. Als je naar jezelf luistert en je eigen gewoontes onder de loep neemt kan je veel eenvoudiger een gezond levenspatroon aanmeten dan wanneer je de hypes volgt.

Die ander…. heeft die jouw geslacht, jouw cyclus, jouw beperkingen, jouw sterke kanten, jouw mate van activiteit, jouw lichaamsbouw? Nee.

Als je je eerst daar in verdiept, bespaar je jezelf een boel hypes om achteraan te lopen.

Trends

Mensen die op hun gemak en zelfbewust zijn en goed in hun vel zitten, zien er altijd goed uit, of ze nu heel excentrieke of juist ingetogen kleding dragen, of iets er tussenin.

Ik zag een tijdje terug een vrouw, ik denk dat ze goed in de zestig was. Ze droeg een rechte leren broek, een grijze mantel, schoenen met een bescheiden hak, een wollen trui en had lang grijs haar in een losse vlecht. Ik vond haar prachtig. Ze liep niet te pronken en de leren broek maakte haar geenszins ordinair. Ze was gewoon goed verzorgd, netjes, niet alledaags en zo te zien volledig op haar gemak met zichzelf. Zulke mensen zien we maar zelden, maar ze zijn een lust voor het oog.

In de wereld van influencers en celebs en microtrends is dat een bijna vergeten kunst: een eigen stijl.

Minder mensen verdienen eraan als je eigen stijl kent en volgt. Als je je niet laat leiden door lijstjes als ‘tien dingen die elke vrouw boven de dertig in haar kast hoort te hebben’ en onzin gelooft zoals dat je boven je zoveelste levensjaar een bepaalde roklengte of materiaal niet meer behoort te dragen.

Jezelf de moeite waard vinden is gratis en maakt alle verschil.

Je kan veel meer dan je denkt.

We vinden onszelf terug in eenvoud. In stilte.

Merde, wat een lange post werd dit! Maar het is een van mijn favoriete onderwerpen: dat je gewoon zelf kan beslissen wat goed voor je is. Hoe je beter leeft zonder dat de tusenlapper 1 uit je zakken waaien, zo de knip van allerhande slimme verkopers in terwijl je aan het einde van de rit nog geen meter bent opgeschoten omdat jij nu eenmaal niet het lijf en leven hebt van die vlotte verkoopster of erger nog: die jonge single productivity-bro aan de andere kant van de wereld?

Goed. Ik ga nog maar eens een stukje sneeuw ruimen. Er is sinds gisteren een centimeter of veertig naar beneden komen zetten. Meditatie en work out in een 😀

  1. briefje van 1000 kronen ↩︎