Badkamer
De badkamer is op een paar voegjes vervangen na, klaar en is zo mooi geworden! Ik weet dat ik het eerder wilde schrijven maar of ik het had gepubliceerd? (dan in elk geval weer verwijderd)
In elk geval, zo werd het. Oh en ah, prachtig. De meest vervelende klus (zo veel stof en zo veel gereedschap nodig elke keer) maar ook de laatste grote klus binnenshuis.
Het is begonnen met dooien. Af en toe raast er een berg sneeuw van het dak af die het hele huis doet schudden. Best gevaarlijk als je er toevallig onder zou lopen, zeker bij de voordeur. Vorig jaar kwam een gigantische berg naar beneden, vijf minuten nadat visite voor de deur stond. Het is ook geen sneeuw, maar loodzwaar ijs.
Hier de situatie boven de voordeur en het balkon achter, dat ik dit weekend zo goed als sneeuwvrij had. Dat wil je echt niet op je hoofd krijgen!
Het monteren van ‘snĆøfangere’ op het dak (sneeuwvangers, zodat de massa tegengehouden wordt en je hoogstens druppels op je hoofd krijgt) staat dan ook op het lijstje met klussen voor komende zomer.
Deze ochtend was goed. Ik maakte een grote pan chili, verplaatste een vakkenkast naar de kamer van DL3 die wat ruimte tekort had nadat ze een kaptafel kreeg met maar Ć©Ć©n lade, ik zaaide zaden voor in de kas (maar voorlopig eerst voor een lichte plek voor een raam), deed veel was en stofzuigde boven en beneden
De tijd gaat zo snel. Vorige week was het wintervakantie, afgelopen maandag moesten man en DL2 naar de opticien voor een ogentest en beiden moesten een ingewikkelde bril -met bijbehorende ingewikkelde prijs-, dinsdag werkte ik achterstallig huishoudelijk werk veroorzaakt door voornoemde vakantie en gisteren heb ik de tafel geschuurd en gebeitst. Ik had hem in de grondverf gezet om hem wit te verven maar toen ik die laag opschuurde, bedacht ik dat bruin toch wel gezelliger zou staan en makkelijker te onderhouden is bovendien.
Twee uur later was de tafel redelijk kaal maar de rest van het huis bedekt in een beste laag stof. Buiten doen was geen optie wegens het weer maar ook omdat de tafel uit elkaar gesloopt moet om hem door de deur te krijgen. Gelukkig was het zo weer opgeruimd.
Ja, donker… ā¤ Ik heb heel lang alles zo licht mogelijk gehad willen hebben want minimalisme maar kom daar nu langzaam maar zeker van terug. Met wit voelt alles zo… zichtbaar. Ik kan ook letterlijk niet goed slapen onder wit beddengoed, hoe mooi ik het ook vind.
De combinatie van donker hout, groene en witte muren en zwarte en groene accessoires maakt me erg blij. Hoewel ik nooit van het maximalisme of de cluttercore (het woord alleen al) zal worden, kan ik er nu beter tegen als er iets meer dingen om me heen zijn en vind ik het daadwerkelijk gezellig met iets meer dan lege muren en alleen het functionele. Ik heb niets extra’s gekocht, het is vooral een kwestie van dingen anders en elders neerzetten en hier en daar een zwarte spuitbus.
Minimalisme is ook lang een identiteit geweest. Ik weet niet meer waar dat stopte en waar ik begon. Ik heb zo vaak ‘nee’ gezegd tegen dingen omdat ik vond dat ik het niet kon doen, want minimalisme.
Maar wat gebeurt er als ik gedag zeg tegen wat minimalisme is voor mij? Als ik me niet meer houd aan wat ik denk dat de regels zijn? Helemaal niets natuurlijk. Het maakt niets uit. Ik word nooit een enthousiast oververbruiker of een shopaholic, ook al neem ik de plantenpotjes mee die ik bij de stort zie staan, behang ik een muur met een prachtig behangetje en lijkt het huis niet meer op een kunstgalerie zonder kunst.
Misschien komt het omdat de (moderne) wereld zo lelijk is, maar ik heb behoefte aan fijne dingen om me heen. Misschien komt het omdat de kinderen allemaal groter en steeds zelfstandiger zijn en ik niet meer constant voor en met ze bezig hoef te zijn dat er weer ruimte is voor wie ik ook weer was. Misschien komt het ook omdat de afgelopen maanden zo troosteloos waren. Ik bedoel…. niet echt winter wonderland, hoewel ik het ook heel mooi vind.
Ik begin me weer te richten op wat ik leuk vind. Ik probeer te luisteren en kijken naar wat mij aanspreekt. Niet alles af te wijzen dat niet praktisch en (multi)functioneel is. Vroeger was kleding een manier om mezelf uit te drukken. Creativiteit. Tot ik alleen nog dezelfde sweaterdress met legging droeg.
Idem met het huis. Ik zou de wirwar van stijlen en impulsaankopen niet terug willen maar ik vond het altijd leuk om te rommelen met dingen en zo iets nieuws neer te zetten. Ik heb nog steeds een even grote hekel aan winkelen om het winkelen en overbodige spullen in de kast maar hervind wel het plezier in mijzelf en het huis leuk aankleden.
Mijn eigen koers weer varen. Creatief zijn. Plezier hebben in die dingen waarvan ik mezelf zo lang heb ontzegd plezier in te ‘mogen’ vinden. Dat voelt absoluut goed.
Noorse Eenvoud 