Low spend januari

Het was hier prachtig, vandaag begon het te dooien. Een halve meter sneeuw op een diepbevroren ondergrond is niet zo maar weg en rijden op ijs doe ik alleen als het moet; er stonden iets te veel auto’s in de berm. Ik weet wat ik moet doen als de auto serieus in de slip gaat en heb een Noors rijbewijs maar heb nooit de verplichte slipcursus hoeven doen, die wel verplicht is als je je rijbewijs hier haalt.

Het maakt de wereld klein maar mijn voorraadkast, koelkast en vriezer zijn om door een ringetje te halen, de boekenkast is ontrommeld en op de lege plank prijken nu de lego zwaluw en goudhaantje (kerstcadeautje). De spulletjes voor de kringloop liggen te wachten in de auto en ik heb flink wat energie gebruikt met de oprit (waar je nu alleen lopend of met een tractor naar boven komt) begaanbaar houden en balkon en trampoline sneeuwvrij maken (voor zo lang het duurt).

Gelukkig was er ook nog tijd voor een wandeling.

Ik had me voorgenomen om alleen de hoognodige boodschappen en andere uitgaven te doen in januari en dat lukt goed want ik kom toch ook nergens 😀

Lege voorraadkasten

De losse eindjes in de voorraadkast worden minder en minder. Morgen eens kijken of ik de kinderen couscous kan voeren. Jaren geleden vonden ze het heel lekker. Voor vanavond is er sushi.

Helaas is mijn gewone decaf koffie op en ik heb alleen nog een pot oplos maar daar moeten we ook maar doorheen. Een tijdje zonder je luxe spulletjes doen geeft altijd een hernieuwd perspectief op of waardering voor dingen. Ik houd van koffie zetten in plaats van korrels oplossen maar uiteindelijk, met een beste plons havermelk is het verschil voor mij als niet-koffiekenner, nauwelijks waarneembaar. Waarom blijf ik dan 65 kronen voor 250 gram decaf neertellen? Zulke dingen.

Lege voorraadkasten is living on the edge 😉 maar zoals ik eerder schreef wil ik ruimte maken voor de belangrijke dingen door de losse eindjes (en sausjes) op te maken. Natuurlijk, ik vul voorraden aan voor we toe zijn aan vruchtenhagel met sambal en rijstnoodles met jam maar zo ver is het nog niet.

Een low spend januari is er niet om me miserabel te maken maar om ruimte te maken voor goede dingen. Het weer (glad, nat en koud) dwingt me om rustig aan te doen, dus op mijn gemakje orden ik lades en maak ik recepten met spullen waarvan ik me afvraag waarom ik het kocht.

Ik had nog een potje gezichtsmasker staan. Ik besloot het in de douche te zetten en een paar keer per week te gebruiken. Ik kan niet merken dat ik er tien jaar jonger uitzie maar het voelt zeker goed, zowel het masker als het opgebruiken.

Ik draag nu de diep auberginekleurige nagellak. Een mooie winterse kleur. Meestal vind ik nagellak te veel gedoe maar als ik een nieuwe zou willen kopen, moet ik mijn oude potje hebben opgebruikt. Ik word blij van mijn mooie nagels ❤

Te veel voorraad

Wat stom is: ik kocht twee exemplaren als voorraad van dik zes jaar lang mijn lievelingstrui was. Ik heb er drie letterlijk versleten.

Ze waren afgeprijsd en een aantal maten was al uitverkocht. Je kon niet klikken op ‘melding indien weer beschikbaar’. Sinds ik er twee op voorraad heb, draag ik die trui echter niet meer. Helemaal klaar mee.

De laatste paar keer, heb ik de trui na een uurtje weer uitgetrokken. Het irriteert me hoe ie om me heen zit. Ze liggen nu in de voorraadkast, te wachten op hernieuwd enthousiasme of het dappere besluit ze naar de kringloopwinkel te brengen volgende herfst 😀

Mijn vorige zelf is geen goede graadmeter voor mijn huidige zelf. Dat is precies de reden waarom ik geen zomerkleding koop in de herfst of winterkleding aan het einde van de winter: ik weet niet of ik er over een half jaar nog steeds enthousiast over ben.

Noot

Ik las net een heerlijke ‘note’ op Substack, die ik even wil delen:

I’ve decided my New Year begins when the asparagus breaks through. January asks too much of us. This is not the month for becoming someone else. This is the month for puzzles and tea, for knitting by the fire, for letting the quiet version of myself come forward. She knows things the louder seasons forget. She deserves her moment. I’m letting her have it.

https://substack.com/@jessicasowards/note/c-194271957

Blabla, met je “collectieve energie van een nieuw jaar” (wie verzon dat nu weer, iedereen loopt hier nog steeds half slapend rond 😀 ). Ik laat het even voor wat het is en geniet van de sneeuw, de kou, de regen, het weinig te doen hebben, het opruimen, aanrommelen, ordenen, afscheid nemen, opmaken en ’s avonds lezen met mijn ❤ op de bank en een uitgebreide mailwisseling met een oude vriend. In het weekend, dvd’s kijken met de kinderen.

Alles heeft een donkere en stille tijd nodig om tot zichzelf te komen. Wij ook. Ruimte maken voor nieuwe dingen, in ons hoofd, onze voorraadkast en ons leven lukt niet als we na de drukste maand van het jaar, direct verder gaan met het vullen van onze emmer. Daarom hoop ik dat iedereen op een of andere manier, de rust kan vinden deze maand om tot zichzelf te komen. De lente is er snel genoeg weer ❤